Danıştay 4. Daire E.2023/6379 K.2024/5603

Dava konusu istem: İstanbul ili, Kartal ilçesi, ... - ... Mahallesi, ... ada, ... parsel numaralı Hazineye ait 16.357,96 m² yüzölçümlü taşınmazın 630,00 m²'sinin iş yeri (tek katlı çelik konstrüksiyon yapı) yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle, 14/02/2013- 11/03/2014 tarihleri arasındaki dönem için davacı şirketten 114.228,45 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dosyadaki bilgi ve belgeler ile Mahkemelerince hükme esas alınmaya yeterli görülen bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, Hazineye ait taşınmazın 630,00 m²'lik kısmının 14/02/2013-11/03/2014 tarihleri arasındaki dönemde davacı tarafından fuzulen işgal edilmesi nedeniyle toplam 56.244,94 TL ecrimisil bedeli istenebileceği, bu durumda, dava konusu işlemin anılan miktara ilişkin kısmında hukuka aykırılık, fazladan tahakkuk ettirilen kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin 57.983,51 TL'lik kısmının iptaline, 56.244,94 TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu konum itibariyle değerli olduğu, fahiş miktarda ecrimisil bedeli istenildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığı, temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının aleyhe kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.