Danıştay 4. Daire E.2023/682 K.2023/2307

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2015 yılında gerçekleştirilen katma değer vergisi iadelerini sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle re'sen tarh edilen 2015/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 12 dönemleri bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesince; davacı şirketin ilgili dönemlerde ihracatını gerçekleştirdiği malları aldığı ... Çelik Ltd. Şti. ile ... Pazarlama Ltd.

Şti.'nin faaliyetlerinin ticari teamüllere uygun olmadığı, şirkete herhangi bir nakit girişi olmadan şirketin finanse edilemeyeceği, düzenlenen faturaların ve ödeme belgelerinin gerçeği yansıtmadığı, davacının çek keşide ettiği mükellefler ile çekleri son tahsil eden kişilerin bir çoğu hakkında olumsuz tespitler bulunduğu, çekleri tahsil eden kişilerin aynı kişiler olduğu,

bu firmaların organizasyon kapsamında sahte belge düzenleyerek ihracatçı firmaların kayıt dışı aldığı mallara belge temin ettiği, dolayısıyla davacı şirketin ihraç etmek üzere aldığı malların alış bedellerinin ve alış yapılan firmaların gerçek durumu yansıtmadığı ve bu işlemlerde muvazaa olduğu anlaşıldığından, davacı adına re'sen tarh edilen 2015/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 12 dönemleri bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle istinaf isteminin kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, alımların gerçek olduğu, incelemenin varsayıma dayandığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.