Danıştay 4. Daire E.2023/7165 K.2024/140

Dava konusu istem: İzmir ili, Urla ilçesi, … Mahallesi, … Caddesi, No:… adresinde işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmadan "İçkili kafeterya" olarak faaliyette bulunulduğu tespit edilen işyerinin ruhsatsız faaliyet gösterildiğinden bahisle Urla Belediye Başkanlığı zabıta memurlarınca mühürlenmesine ilişkin 18/09/2020 tarihli mühürleme işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; iş yeri açma ve çalışma ruhsatı bulunmayan davacıya ait iş yerinin mühürlenmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu yerin cafe olmadığı, ... Cafe ünvanlı işyeri açma ve çalışma ruhsatlı işyerinin bitişiğinde olan ve anılan kafenin wcsi olarak kullanılması amacıyla aradan açılan bir kapıyla birleştirilen yapı olduğu, bu yapı için imar affından yararlanıldığı ve sit alanında olmadığı hususları belirtilerek İdare Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.