Danıştay 4. Daire E.2023/7706 K.2023/7319

Dava konusu istem: İstanbul İli, Başakşehir İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:... adresinde bulunan ve hurda cam deposu olarak ruhsatsız faaliyet gösteren işyerinin, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 6. maddesi uyarınca mühürlenerek faaliyetten men edilmesine ilişkin ...tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; belirtilen adreste davacının, faaliyet konusu değişikliği talebinin davalı idare tarafından kabul edilmemesine rağmen cam toplama, ayrıştırma, depolama ve kırma faaliyetlerini yürüttüğünün dava dosyasındaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı, faaliyet alanını değiştiren şirketin yeniden ruhsat almadığı ve dolayısıyla ruhsatsız faaliyet gösterdiği, dolayısıyla faaliyet konusuna göre ruhsatsız bir şekilde çalışan işyerinin faaliyetten men edilerek mühürlenmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

22/04/2004 tarihinde geçici işyeri açma ve çalışma izin belgesi, 25/08/2005 tarihinde de çalışma izin belgesi alarak faaliyetlerin sürdürüldüğü, kanunla ilçe sınırlarının değiştirilmesinin ve işyeri adresinin yeni kurulan belediye sınırları içinde kalmasının alınan ruhsatı geçersiz hale getirmeyeceği, idare hukukunun en temel ilkesinin devamlılık olduğu, faaliyet gösterilen geri dönüşüm sektöründe toplanan atığın kazandırılabilmesi için önce toplanması, sonra ayrılması ve kırılmasının gerektiği, bu işlemlerin birbirinden ayrılmasının mümkün olmadığı,

ruhsatta toplama ve ayırma faaliyetinin de yazılmasının istenmesindeki amacın Bakanlığın ruhsatta iki ifadeyi de görmek istemesi olduğu, izin ve lisans belgelerinin bu iki faaliyeti de kapsadığı belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.