Danıştay 4. Daire E.2023/7977 K.2023/7002

Dava konusu istem: Davacı tarafından; Ordu ili, Ünye ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, No:... adresinde büfe(alkollü) faaliyet konulu işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile faaliyet yürüten ... unvanlı işyerine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesine ilişkin Ünye Belediye Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; "..." unvanlı işyerine ilişkin davalı belediyece davacının eşi ... adına ... tarih ve ... sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlendiği, 18/03/2014 tarihinde anılan ruhsatın güncellenerek yenilendiği, işyerinin ... tarihinde ... sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu

'nun Geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca yüz metre mesafe kuralına bakılmaksızın ... tarafından eşi davacı ...'e devredildiği, bunun üzerine davacı adına işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlendiği, sonrasında davalı idarece anılan işyerinin 11/G olan kapı numarasının 11/S olarak değiştiğinin tespit edildiği, adres değişikliği üzerine yeniden yapılan mesafe değerlendirmeleri sonucu büfe ile Ünye Garaj Camii arasındaki mesafenin 95 metre olduğunun tespit edildiği, bu doğrultuda ilgili yasal mevzuatta belirtilen asgari 100 metre uzaklık kuralına aykırılık teşkil ettiğinden bahisle işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edildiği,

ancak söz konusu işyerinin herhangi bir fiziki adres değişikliği, taşınması veya buna benzer bir durumunun söz konusu olmadığı, davalı idarece de bunun aksinin ileri sürülmediği, yalnızca aynı dükkandaki işyerinin kapı numarasının değişmesi durumunun 4250 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrasındaki hükümle korunan kazanılmış hakkın ortadan kalkmasına sebebiyet vermeyeceğinden, dava konusu işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptali işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince.

4250 sayılı Kanun kapsamına giren ürünlerin perakende veya açık olarak satışının yapıldığı yerler ile ibadethaneler arasında kapıdan kapıya en az 100 metre mesafe bulunmasının zorunlu olduğu, ancak anılan Kanun'un Geçici 1. maddesinin yürürlüğe girdiği 11/06/2013 tarihinden önce işyeri açma ruhsatı ve satış belgesi almış işletmeler için 100 metre şartının aranmayacağı, ayrıca bu tarihten önce işyeri açma ve çalışma ruhsatı ve satış belgesi almış işletme sahiplerinin işletmelerini birinci ve ikinci derece kan hısımlarına devredebilecekleri,

dava konusu işyeri için davacının eşi ... adına 11/06/2013 tarihinden önce düzenlenmiş ruhsat bulunduğundan ... adına düzenlenen ruhsat yönünden 100 metre mesafe şartının aranmayacağı, İdare Mahkemesi kararında da belirtildiği üzere aynı dükkandaki işyerinin yalnızca kapı numarasının değişmesinin 100 metre mesafe şartının aranmayacağı yolundaki kazanılmış hakkın ortadan kalkmasına sebebiyet veremeyeceğinden bu gerekçeyle işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilemeyeceği, ancak bununla birlikte,

4250 sayılı Kanun uyarınca 11/06/2013 tarihinden önce işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınmış fakat birinci ve ikinci derece kan hısımları dışındakilere devredilmiş işletmeler için 100 metre mesafe şartının aranacağı, davacının eşi ...'in kan hısmı olmaması nedeniyle 100 metre mesafe şartının sağlanması gerektiğinden söz konusu şartın sağlanmadığının tespit edilmesi durumunda bu gerekçeyle işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptali yoluna gidilebileceği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.