Danıştay 4. Daire E.2023/8494 K.2023/6276

Dava konusu istem: Yalova ili, Altınova ilçesi, Devlet Yolu Altı İpek Kağıt Yanı No:14/3 adresinde bulunan "..." isimli işyerinin faaliyetten men edilmesine (mühürleme) ilişkin … gün ve E… sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu işleme konu edilen "…" isimli işyerinin davacıya ait işletmeden farklı bir işletme olduğu, işlemle davacıya ait iş yerinin kapatılmadığı, işleme konu iş yerinin işletmecisinin ise … olduğu, aynı işlem nedeniyle davacının menfaatinin zarar görmesi veya davacı yönünden hukuki bir sonuç doğurmasının söz konusu olmadığı, anılan işleme karşı davacı tarafından açılan davada ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Adına düzenlenen ruhsatın söz konusu binanın tamamına ait olduğu, ruhsatın verildiği tarihte kat numaralandırmalarının yapılmadığı bu işlemin sonradan yapıldığı, faaliyetine Şamata unvanıyla devam ettiği, bu durum dikkate alınmadan karar verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.