Danıştay 4. Daire E.2023/8610 K.2024/1693

Dava konusu istem: İstanbul İli, Beyoğlu İlçesi, ... Mah. ...Sokağı, No:... sayılı yerde "... Büfe" ünvanlı işyerini işleten davacı tarafından davalı idare zabıta müdürlüğünce iş yerinin mühürlenmesine ilişkin 01/02/2017 günlü işlem ile dayanağı ... gün ve... sayılı davalı idare Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu uyuşmazlıkta ruhsata ve mevzuata aykırılık bulunmadığından, davacı adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilerek, işyerinin faaliyetten men'ine karar verilmesi işleminde ve anılan bu karara dayanılarak yapılan mühürleme işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

4250 sayılı İspirtolu İçkiler İnhisari Kanunu uyarınca, alkollü içki kullanımını teşvik edici faaliyetler yapılamayacağı hüküm altına alındığından, işyeri ruhsat mevzuatı uyarınca tesis edilen ruhsat iptali ve faaliyetten men kararı ile mühürleme işleminin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.