Danıştay 4. Daire E.2023/8857 K.2023/5555

Dava konusu istem: Davacı tarafından; Tekirdağ İli, Süleymanpaşa İlçesi, … Mahallesi, … Girişi, No:… adresinde işlettiği (pansiyon) işyerinin ruhsat alınıncaya kadar kapatılmasına ve 5326 sayılı Kabahatlar Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca davacının 219,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Süleymanpaşa Belediye Encümeni kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda. 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 06/12/2012 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren geçici 1. maddesinin 14. fıkrasında düzenlenen, mahalleye dönüşen köylere ilişkin olarak;

''bu yerlerde oturanların ihtiyaçlarını karşılayacak bakkal, manav, berber, fırın, kahve, lokanta, pansiyon, tanıtım ve teşhir büfeleri, yerleşim yeri halkı tarafından kurulan ve işletilen kooperatifler işletme ruhsatı almış sayılır.'' hükmü uyarınca daha önce yetkili idareden alınmış işyeri ruhsatı bulunmayan işletmelerin ruhsatlandırılmış sayılacağı açık olup;

davacı tarafından işletilen ve köy iken tüzel kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüşen Yeniköy'de bulunan işyerinin dosya kapsamında yer alan bilgi, belge ve tespitler ışığında anılan düzenlemenin yürürlük tarihi olan 06/12/2012 tarihinden önce faaliyette bulunduğu görüldüğünden,

dava konusu işyerinin ruhsatlandırılmış kabul edilmesi gerekirken ruhsatsız olarak faaliyet gösterdiğinin tespit edildiğinden bahisle işyerinin ruhsat alınıncaya kadar kapatılmasına ve 5326 sayılı Kabahatlar Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca davacının 219,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına dair dava konusu işlemlerde hukuka uyarlılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkeme kararında anılan Kanun maddesine göre işyerinin ruhsatlı sayılacağı belirtilmişse de, 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 14. fıkrasının son cümlesinde ".... Ancak bu fıkranın öngördüğü uygulamaların özel kanun hükümlerine aykırı olması durumunda, özel kanun hükümleri geçerlidir." şeklinde istisnai bir durum yaratıldığı, işyerinin ruhsat alıncaya kadar kapatılmasına ve idari para cezası verilmesine ilişkin Encümen kararının İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesi ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 32 maddesi doğrultusunda alındığı, dolayısıyla yapılan iş ve işlemlerde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.