Danıştay 4. Daire E.2023/9004 K.2024/1249

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, İstanbul İli, Fatih İlçesi, ... Mahallesi, ... pafta, ... ada, ... parsel ve ... parsel üzerinde bulunan taşınmazların fuzulen işgal edildiğinden bahisle 2886 sayılı Kanun'un 75. maddesi uyarınca tahliye edilmesine ilişkin Fatih Kaymakamlığınca tesis edilen ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 16/05/2019 tarih ve E:2016/8805, K:2019/4101 sayılı bozma kararına uyularak İdare Mahkemesince verilen kararda; olayda, sözleşme süresi bitmeden önce davacı tarafından usulüne uygun olarak yapılan fesih ihbarının, sözleşmenin diğer tarafı İstanbul Valiliği'nce uygun görülerek kabul edildiği, bir başka ifadeyle, kira sözleşmesinin davacı ile İstanbul Valiliği'nin birbirine uygun karşılıklı iradeleriyle sona erdiği, öte yandan, davacı tarafından uyuşmazlık konusu taşınmazların İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın rızası ve muvafakatı bulunmadan kullanıldığı görüldüğü,

yani, taşınmazlar hukuki bir nedene dayanmadan davacı tarafından fuzulen işgal edildiği, bu durumda, Fatih Kaymakamlığı'nın ... tarih ve ... sayılı işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kendilerinin fuzuli şagil olmadığı, yeniden ihaleye çıkarılıncaya kadar ecrimisil ödenerek kullanıldığı, tahliye işleminin kamusal yararı olmadığı, dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.