Danıştay 4. Daire E.2023/9197 K.2024/766

Dava konusu istem: Mersin İli, Mezitli İlçesi, … Mahallesi, … Sokak, … Sitesi, … Blok altında bulunan işyerinin kiracısı olan davacının ruhsat talebinin reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; Mersin İli, Mezitli İlçesi, … Mahallesi, ... Sokak, … Sitesi, … Blok altında bulunan işyerinin 10/08/2005 tarihli İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olmadığı, uygun bir baca tahliye sistemi olmadığı hususunun bilirkişi raporu ile tespit edilmiş olduğu anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı belediyenin yıllardır çeşitli bahanelerle ruhsat taleplerini reddettiği, son işlemdeki ret gerekçesinin, kendileri hakkında yürütülen soruşturma ve devam eden dava süreçleri olduğu, devam eden dava ve soruşturmaların kendileri ile bir ilgisinin bulunmadığı, işyerinin imara aykırı olduğu hususunun bahane olduğu, bilirkişi raporunda, bacanın önceki durumu konusunda keşif mahalline gelip konuşan kimliği belirsiz şahısların beyanlarına itibar edildiği, baca bağlantısının yağmur suyu drenaj hattına bağlandığı, bilirkişi raporunun ise baca tahliyesinin binanın drenajına verildiği şeklinde düzenlendiği,

bu ifadenin raporun iptalini gerektirecek nitelikte bir yanlışlık içeridiği, TMMOB Makine Mühendisleri Odası Mersin Şubesinden alınan 27/03/2015 tarihli raporda bacanın tekniğe uygun olduğu yönünde değerlendirme yapıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.