Danıştay 4. Daire E.2023/9216 K.2024/3582

Dava konusu istem: İzmir ili, Bayraklı ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:... adresinde bulunan taşınmazın yanında kamuya terkli alanın 694,00 m²'lik kısmının 01/01/2011-01/09/2012 dönemi arasında otopark, onarım, tamir-boya iş yeri olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 01/01/2011-01/09/2012 tarihleri arasındaki dönem için 47.222,00 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin 04/02/2014 tarihli ecrimisil İhbarnamesi ile bu ihbarnameye karşı yapılan itirazın reddi üzerine düzenlenen aynı tutarlı ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararına uyularak İdare Mahkemesince verilen kararda; dava konusu taşınmazın davacı tarafından dava dışı firmaya kiraya verildiği tarihten çok daha önce, kamuya terkli alanın üzeri kapatılmak suretiyle aynı şekilde işgal edilmeye devam edildiğinin 2004 yılından itibaren çekilen hava fotoğraflarından anlaşıldığı,

kiracı konumundaki firma yetkilisinin kiraya konu taşınmazı olduğu gibi kiraladığını ve herhangi bir tadilat yapmadığını bir başka deyişle davaya konu taşınmazı işgalli olarak kiraladığını ifade ettiği, taşınmazın kullanılmasından kira geliri elde eden ve kiralamadan çok daha önce taşınmazın üzerini kapatmak suretiyle işgal ettiği anlaşılan davacının fuzuli şagil olarak kabulünün gerektiği, bu haliyle davacı adına düzenlenen dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, taşınmazı kullananın kiracı olduğu ve 2011 yılına kadar kullandığı, taşınmazı kendisinin kullanmadığı, taşınmazın yüzölçümünün nasıl belirlendiğinin anlaşılamadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.