Danıştay 4. Daire E.2023/9633 K.2023/5336

Dava konusu istem: … Mahallesi, … Caddesi No:.., Çankaya-Ankara adresinde faaliyet gösteren davacı şirket tarafından otel olarak faaliyet gösteren işyerinin Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü uyarınca fuhuşa teşvik, aracılık ve zorlama nedeniyle otuz gün süre ile kapatılmasına ilişkin Çankaya Kaymakamlığı Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyon Başkanlığının 15/11/2018 tarihli işleminin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; işyeri sahiplerinin bahse konu kullanım nedeniyle bir menfaat sağladıkları ya da bu şekilde bir kullanımdan bilgi sahibi oldukları konusunda hukuken kabul edilebilir herhangi bir delil olmadığı, davalı idare tarafından, otel yönetimi ve çalışanlarınca fuhuşa aracılık edildiği veya yer temin edildiği, işyer sahipleri tarafından otelin kasıtlı olarak bu amaçla kullanıldığı ve maddi menfaat sağlandığı hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde açık ve net olarak ortaya konulmadığı, olayda isimleri geçen iki kadından birinin kimliğinin olmadığı ve olay günü otel kaydının yapılmadığı,

bu kadınların olaydan önce otelde konakladıklarına dair bir tespitin de bulunmadığı dikkate alındığında, işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının davalı idareye 25/04/2019 tarihinde tebliğ edildiği, 22/05/2019 tarihinde 100 TL gider avansının dosyaya davalı idarece yatırıldığı; ancak, istinaf dilekçesi verilmediği, 19/06/2019 tarihli tutanakla dosyanın kesinleşme nedeniyle arşive kaldırıldığı, bir yıldan fazla süre geçtikten sonra davalı idare vekili Av. … tarafından verilen 02/07/2020 tarihli dilekçede.

"26/04/019 tarihli istinaf dilekçesi verildiği halde istinaf incelemesi yapılmadığı" belirtilerek ve sözü edilen istinaf dilekçesi de eklenerek dosyanın istinaf incelemesinden geçirilmesinin talep edildiği, Uyap sisteminde davalı idarenin belirttiği 26/04/2019 tarihli istinaf dilekçesinin görülmediği, fiziki olarak da dosyada bulunmadığı,

bu dilekçenin ancak 02/07/2020 tarihli ek beyan dilekçesi ekinde dosyaya sunulduğu anlaşılmakla, otuz günlük süre dolduktan çok sonra 02/07/2020 günü kayıtlara geçen dilekçe ile yapılan istinaf başvurusunun süre aşımı nedeniyle incelenme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle, davalı idarenin istinaf başvurusunun süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

22/05/2019 tarihli istinaf gider avansının dosyada mevcut olmasının Mahkeme kararının istinaf edildiğine karine teşkil edeceği, bu durumda istinaf dilekçesinin verilmiş olduğunun kabulü gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.