Danıştay 4. Daire E.2023/9817 K.2024/2572

Dava konusu istem: Davacı tarafından, maliki olduğu Konya İli, Karatay İlçesi, ... Köyü, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin arazi toplulaştırması işleminin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; arazi toplulaştırması işlemi neticesinde davacıya tahsis edilen parselde davacıya ait basit işletme binası, yeraltı sulama kuyusu ve bahçesi korunurken, yeraltı basınçlı sulama hatlarının korunmadığı, komşu ... ada, ... parselde kaldığı, bu değişikliğin teknik zorunluluklardan kaynaklanmadığı; arazilerdeki sınır kaymalarının üreticileri mağdur duruma düşürdüğü anlaşıldığından davacının maliki olduğu Konya ili, Karatay ilçesi, ... Köyü eski ... ada, ... parsel, yeni ... ada, ... parsele ilişkin davalı idarece yapılan arazi toplulaştırma işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tüm toprak sahiplerinin tercihlerinin kabul edilmesi olanağının bulunmadığı, aksi halde arazi toplulaştırması işleminin yapılamayacağı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.