Danıştay 4. Daire E.2024/1248 K.2024/2611

Dava konusu istem: Dava; Manisa Belediye Meclisinin içkili yer bölgelerinin belirlenmesine ilişkin ... günlü, ... sayılı kararının ...-...-...-... ve ... nolu içkili yer bölgesi tespitine ilişkin kısmının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı dava konusu işlemin kısmen iptal, davanın kısmen reddi yolundaki kararının, Danıştay İkinci Dairesinin 22/06/2023 tarih ve E:2021/12349, K:2023/3798 sayılı kararı ile, kararın iptale ilişkin kısmının onanmasına, davanın reddine ilişkin kısmının bozulması üzerine, bozma kararına uyularak verilen temyize konu İdare Mahkemesi kararında;

umuma açık istirahat ve eğlence yerlerinin açılabileceği içkili yer bölgelerinin tespitinin, "bölge" tanımına uygun olarak ve bütünsellik ilkesi göz önünde bulundurularak yapılması gerekirken, içkili işyerlerinin bulunduğu adresler sokak ve cadde olarak tarif edilmek ve bu işyerlerini kapsayan dar bir alan esas alınmak suretiyle içkili yer bölgelerinin tespit edilmesi nedeniyle, dava konusu Meclis Kararının ..., ..., ... ve ... nolu içkili yer bölgelerinin belirlenmesine ilişkin kısmında da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kolluk kuvvetinin görüşü alınarak ve mevzuata uygun olarak içkili yer bölgesi tespitinin yapıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.