Danıştay 4. Daire E.2024/1735 K.2024/4544

Dava konusu istem: Kütahya İli, Tavşanlı İlçesi, ..., ... ada, ... parsel sayılı taşınmazlarda bulunan ... işletmesine ilişkin olarak düzenlenen ... günlü, ... sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararına uyulmak suretiyle İdare Mahkemesince verilen kararda; dava konusu pastanenin, "yapı" niteliğinde olduğu, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin yönetmelik hükmünde pastane açmak için istenilen belgeler arasında her ne kadar yapı kullanma izin belgesinin bulunması belirtilmemiş ise de.

3194 sayılı Yasanın 30. maddesi uyarınca bir yapının kullanabilmesi için ilgili idareden alınmış yapı kullanma izin belgesinin bulunması gerektiği, aksi görüşün kabulü halinde kaçak ve imar yönünden sağlıklı olmayan yapıların kullanılması sonucunu doğuracağı, bunun da söz konusu pastane de bulunan kişilerin can ve mal güvenliğini tehlikeye atacağı ve bu yönü ile de kamu güvenliği ve kamu yararına aykırı olacağının açık olduğu,

dava konusu pastanenin yapı kullanma izninin olmadığı davalı idarece de bildirildiğinden dava konusu edilen işyeri açma ve çalışma ruhsatının verilmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; Çevre ve Şehircilik Bakanlığına 3194 sayılı Yasanın Geçici 16. maddesi kapsamında başvuru yapıldığı ve ... tarih ve ... sayılı Yapı Kayıt Belgesi alındığını ve yapının İmar Kanunu hükümlerine uygun hale geldiği ileri sürülerek davanın reddi yönünde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.