Danıştay 4. Daire E.2024/2524 K.2024/5581

Dava konusu istem: Antalya İli, Muratpaşa İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı mülkiyeti belediyeye ait taşınmaz üzerinde bulunan meyve suyu tezgahının 7 gün içerisinde kaldırılmasına ilişkin 23/12/2019 tarihli Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı Zabıta Daire Başkanlığı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlıkta; dava konusu parselin 1/1000 ölçekli Koruma Amaçlı Revize Uygulama İmar Planında I. Grup Tescilli Kültür Varlığı-Pasif Yeşil Alan olarak belirlendiği, plan notlarında ise pasif yeşil alan için "sadece yüzey düzenlemesi yapılacak bunun dışında hiçbir yapı yapılmayacak, ancak kullanıma yönelik kentsel mobilya (oturma elemanı, aydınlatma elemanı, çöp kutusu vb.) konulacaktır." belirlemesinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, Mahkemenin E:... sayılı dava dosyasına sunulan Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı ile "... söz konusu taşınmazın dışında yine Kaleiçi Kentsel ve III. Derece Arkeolojik Sit Alanında, Koruma Amaçlı İmar Planında Pasif Yeşil Alan olarak düzenlenen Sur önü düzenleme projesi kapsamındaki Atatürk Caddesi boyunca uzanan anıtsal yapı niteliğindeki sur duvarları önünde, sur duvarlarının algılanmasını, görünümünü olumsuz etkileyen benzer izinsiz otopark kullanımlarının,

satış ünitelerinin de oluştuğu Kurulumuza sunulan bilgi ve belgelerden anlaşıldığından ivedilikle bu kullanımların kaldırılarak plan kararına göre düzenlemelerin yapılması, önemli kültür mirasımız olan surların çevresinde bu tür kullanımlara müsamaha gösterilmemesi gerektiğinin Belediyelerine hatırlatılmasına karar verildi." şeklinde karar alındığı, yine anılan bölge için muhtelif tarihlerde Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunca benzer mahiyette kararlar alındığı görülmektedir.

Bu durumda, yukarıda yer alan düzenleme uyarınca kamu kurum ve kuruluşları ve belediyeler ile gerçek ve tüzel kişilerin, Koruma Yüksek Kurulu ve Koruma Bölge Kurullarının kararlarına uymak zorunda olması nedeniyle Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun kararlarına istinaden III. Derece Arkeolojik Sit Alanında yer alan ve davalı idarenin mülkiyetinde bulunan taşınmaz üzerindeki meyve suyu tezgahının 7 gün içerisinde kaldırılmasına yönelik Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı Zabıta Dairesi Başkanlığınca düzenlenen dava konusu ihtarnamede mevzuata ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, söz meyve suyu tezgahı kurulumu ile ilgili davalı idareden gerekli izinlerin alındığı ve işgaliye ücretinin ödendiği, davalı idarenin işlemi ile davacının zarara uğradığı, hukuka aykırı tesis edilen dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle İdari Dava Dairesi kararının bozulması ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu kararları ve imar planlarının dikkate alınarak tesis edildiği, dolayısıyla hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. ve 48. maddeleri uyarınca incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.