Danıştay 4. Daire E.2024/2579 K.2024/5297

Dava konusu istem: Muğla İli, Marmaris İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:... adresinde bulunan ve tapuda ... pafta, ... ada, ... parselde kayıtlı 4.877 m² yüzölçümlü taşınmazda açık otopark işletmeciliği yapmak amacıyla işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenmesi talebiyle davacı tarafından yapılan başvurunun reddine ilişkin Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; açık otopark faaliyeti için işyeri açma ve çalışma ruhsatı talep edilen taşınmazın 1/1000 ölçekli Marmaris Uygulama İmar Planı plan paftasında ''Turizm Tesis Alanı'' ve ''Genel Otopark'' kullanımında kaldığı, söz konusu taşınmazda kamusal alan olarak ayrılması gereken alan da bulunmakta olup henüz taşınmazın imar uygulama işlemlerinin yapılmadığı,

bununla birlikte taşınmazın imar planındaki plan paftasında turistik tesis ve kamunun yararlanmasına yönelik genel otopark olarak tanımlı olmasına rağmen açık otopark faaliyetinin ticari kullanım teşkil ettiği, bu itibarla anılan taşınmazın imar uygulama işlemlerinin yapılmasını müteakip açık otopark faaliyetine ilişkin işyeri açma ve çalışma ruhsat talebinin değerlendirileceğinden bahisle, davacının ruhsat talebinin reddine ilişkin olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, imar planının onaylandığı 2006 yılından bu yana 5 yıllık imar programının hazırlanarak parselasyon işlemlerinin tamamlanmamış olması ve davacının ruhsat başvurusu yaparken, imar uygulaması ilçe belediyesi tarafından yapılana kadar, imar uygulaması bittikten sonra söz konusu taşınmazın derhal tahliye edileceğine dair Noter huzurunda taahhütname verilmesi koşulu ile ruhsat düzenlenmesini talep etmesi de dikkate alındığında,

ileride bölgede yapılması muhtemel ancak mevcutta herhangi bir planlaması veya bu yönde bir çalışması bulunmayan parselasyon işleminin olmayışı gerekçe gösterilerek davacının talebinin sürüncemede bırakıldığı, parselasyon işleminin ise ne zaman yapılacağının belirsiz olduğu, idarenin işlem tesis ederken Hukuk Devleti ilkesi gereğince herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır, uygulanabilir şekilde, keyfiyetten uzak hareket etmediği gerekçesiyle Danıştay Dördüncü Dairesinin 08/02/2024 tarih ve E:2023/9131, K:2024/790 sayılı kararıyla bozulması üzerine,

bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu, temyize konu karar ile istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılarak, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının otopark işletmeciliği için yaptığı başvurunun zımnen reddine dair işlemin hukuka uygun olduğu iddia edilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 50/4. maddesinde, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmüne yer verilmiştir.

Bu nedenle, Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Bölge İdare Mahkemesince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 08/02/2024 tarih ve E:2023/9131, K:2024/790 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.