Danıştay 4. Daire E.2024/2742 K.2024/5166

Dava konusu istem: Edirne ili, Merkez, D-100 Karayolu Kuzey-Batı, Güney-Doğu istikametinde uzanan ve imar planında yol boşluğu olarak görünen 34.690,00 m²'lik taşınmazın tarım yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 01/10/2009-09/09/2014 tarihleri arasındaki dönem için 68.901,85 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... günlü, ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştayın bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen kararda; dava konusu taşınmazın kamunun kullanımına terk edilmediği gibi davalı idarenin mülkiyetinde de olmadığı, ayrıca davalı idare adına yapılmış bir tahsis ve devrin de söz konusu olmadığı, bu sebeple davalı idarenin taşınmazın işgali nedeniyle ecrimisil isteme yetkisinin bulunmadığından hukuken geçerli bir sebebe dayanmaksızın dava konusu taşınmazın işgali nedeniyle ecrimisil istenilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı tarafından, dava konusu taşınmazın davalı idare adına tapuda tescilli olmamasına rağmen kapanan kadastral yol alanında kalmasından dolayı davalı idarenin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, ecrimisil istenebilmesi için gerekli hukuki şartların sağlandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay İkinci Dairesinin 14/06/2023 tarih ve E:2022/1823, K:2023/3505 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.