Danıştay 4. Daire E.2024/286 K.2024/2142

Dava konusu istem: İzmir ili, Çeşme ilçesi, ... Mahallesi, ... Mevkiinde bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki 2.587,00 m² yüzölçümlü taşınmazın, 1309,00 m²'sinin davacı tarafından plaj yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 29/09/2011-05/06/2014 tarihleri arasındaki dönem için 110.643,97-TL tutarında ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesi ile ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 20/05/2019 tarih ve E:2016/7371, K:2019/4190 sayılı bozma kararına uyularak verilen İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen ve mahkeme kararına esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu dönem için 111.476,09 TL ecrimisil hesaplandığı, bu nedenle 110.643,97-TL ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin dava konusu ecrimisil ihbarnamesi ile ecrimisil ihbarnamesine yapılan itiraz neticesi düzenlenen ecrimisil düzeltme ihbarnamesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, taşınmaz için daha önce ecrimisil tahakkuk ettirildiği bu nedenle dava konusu işlemin mükerrer olduğu, belirlenen ecrimisilin hukuka aykırı ve fahiş olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.