Danıştay 4. Daire E.2024/3 K.2024/2715

Dava konusu istem: ... ili, ..., ... Köyünde bulunan ve davacının maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazı kapsayan alanda yapılan arazi toplulaştırması işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 03/10/2018 tarih ve E:2016/11345, K:2018/2872 sayılı bozma kararına uyularak, verilen kararda; davacının kadastral parselinin doğusunda bulunan ve davacının inşa ettiği ahırın, yeni tahsis edilen alanda korunmasının teknik olarak mümkün olduğu,

bu işlemle kadastral yolun şeklinin de düzeltilmesinin sağlanacağı, bu hususun yerine getirilmemesinin mülkiyet sorununa yol açtığı, bu nedenle yapılan işlemin toplulaştırma ilke ve esaslarına aykırı olduğu hususlarının dosyada mevcut bilirkişi raporunda açıkça ifade edilmiş olup, bilirkişi raporu ve raporda yer alan tespitlerin bilimsel açıdan yeterli bir gerekçeye dayandığı ve hükme esas alınabilecek nitelikte olduğu kanaatine ve buna bağlı olarak dava konusu toplulaştırma işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıya ait ahırın yola tecavüzlü olması nedeniyle toplulaştırmada gözetilecek ilkeler kapsamında değerlendirilmediği, tescil aşamasında olan toplulaştırma işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 7139 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 6200 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 11. madde hükmü uyarınca, davalılar Tarım ve Orman Bakanlığı ve ... Valiliği yerine Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü hasım konumuna alınarak gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Temyiz istemine konu kararın, Danıştay Onuncu Dairesinin 03/10/2018 tarih ve E:2016/11345, K:2018/2872 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.