Danıştay 4. Daire E.2024/3085 K.2024/5478

2- ... Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Bursa İli, Osmangazi İlçesi, ... Köyü, ... Mevkii, ... pafta, ... sayılı parselde bulunan odun kömürü imal yerinin kapatılması nedeniyle uğradığı 132.968,00-TL maddi zararının 15/05/2007 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen kararda.

Mahkemelerince çeşitli tarihlerde yapılan ara kararları ile toplanan bilgi ve belgeler incelenerek, davacının işyerine ilişkin davalı tarafından iş yerinin ne zaman kapatıldığına dair aksi bir delil ve tespit sunulamadığından, iş yerinin kapatılacağına dair işlemin tesis edildiği tarih olan 15/05/2007 ila 15/10/2008 tarihleri arası için kazanç kaybının hesabına yönelik vergi beyannameleri ve bilançolar ışığında dosya üzerinden vergi baş müfettişi olan bilirkişi tarafından hazırlanan 23/02/2024 tarihli bilirkişi raporunda özetle;

ilgili dönem aralığı için ayrı ayrı hesap çizelgeleri oluşturularak davacının elde edebileceği gelir vergisi hesaplandıktan sonra kalan net kazanç toplamının, davacının bu tarihler aralığında işletmesinde elde edilmesi beklenen vergisi ödenmiş net gelirinin.

2007 yılı için 40.373,42 TL ve 2008 yılı için 38.425,00 TL olmak üzere toplam 78.798,42 TL olacağı görüş ve tespitlerine yer verildiği, bilirkişi raporu taraflara tebliğ edilerek ileri sürülen itirazların mezkur raporu kusurlandıracak nitelikte olmadığı değerlendirilerek davacının tesis edilen işlem nedeniyle uğradığı 78.798,42 TL zararının dava tarihi olan 28/09/2012 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebinin ise reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu uyuşmazlığa ilişkin olarak aralarında orman mühendisinin de yer aldığı işin uzmanı olan bilirkişilerce bilirkişi raporu düzenlenmesinin zorunlu olduğu, idarece ruhsatın iptal edilip, sonrasında Encümen kararıyla iş yerinin kapatılacağına dair işlem tarihi olan 15/05/2007 tarihinden sonra odun kömürü imalathanesi vasıflı iş yerinin faal olduğuna dair idarece herhangi bir delil ve tespitin sunulamadığı,

idarenin haksız eyleminin 15/05/2007 tarihinde gerçekleştiği öte yandan zarar tutarının tespitine yönelik bilirkişi raporunda hukuki isabet bulunmadığından hesaplanan tazminat tutarını kabul etmediklerini, faizin başlangıç tarihinin de 15/05/2007 tarihi olması gerekirken dava tarihi olan 28/09/2012 tarihi olarak belirlenmesinin hukuka uygun olmadığı belirtilerek İdare Mahkemesince verilen kararın davanın reddine ilişkin kısmı ile faizin başlangıç tarihi bakımından bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Davalı idare tarafından, karara esas alınan bilirkişi raporunda; işletmenin mali bilançolarının yeterli ve detaylı incelenmeksizin işletme giderlerinin afaki ve üretim değerlerinin %30'u olarak kabul edilmesinde ve eksik inceleme ile düzenlenen raporda hukuka uyarlık bulunmadığı ayrıca en az 700 metre mesafede olması gerekirken Doğancı Barajından 430 metre uzaklıktaki iş yerinin kısa mesafeli koruma alanında kaldığı, bu sebeple Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğine aykırılık arz ettiğinden idarece yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu, bu durumda davanın reddi gerektiği belirtilerek İdare Mahkemesinin kabule ilişkin karar kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.