KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2024/3182 E., 2024/6937 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2024
- Esas No
- 2024/3182
- Karar No
- 2024/6937
- Temyiz eden (davalı)
- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... Nakliyat Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
820 kelime·4 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Asfaltı, No:... adresinde faaliyet gösteren davacı tarafından işletilen akaryakıt ve LPG istasyonunun, davalı belediye encümeninin 02/12/2010 ve 12/04/2012 tarihli kararlarıyla 29/12/2010-04/03/2011 tarihleri arasında ve 15/05/2012-23/08/2012 tarihleri arasında kapatılmış olması nedeniyle, akaryakıt ve LPG istasyonunun kapalı olduğu dönemlere ilişkin olarak, 369.860,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 469.860,00 TL zararın faiziyle birlikte ödenmesi istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararda; yapılan bilirkişi incelemesi sonucu, davacıya ait akaryakıt ve LPG istasyonunun 29/12/2010-04/03/2011 tarihleri arasında kapalı kaldığı 64 gün için uğramış olduğu zararının 31.019,52 TL; 15/05/2012-23/08/2012 tarihleri arasında kapalı kaldığı 100 gün için uğradığı maddi kaybının ise 96.376,00 TL olduğu gerekçesiyle toplam 127.395,52 TL maddi tazminatın dava açma tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat ve faiz isteminin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, davacının 2012 yılında kapalı kaldığı dönem için maddi tazminatın yanlış hesaplandığı, buna bağlı olarak da davacı lehine fazladan vekalet ücretine hükmedildiği, davacıya eksik belgelerini tamamlayarak ruhsat talebinde bulunmasının istenildiği halde davacının hiç bir girişimi olmadığı, kıyaz yoluyla sadece akaryakıt satış fiyatları baz alınarak yapılan hesabın hatalı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz İncelemesi Üzerine Verilecek Kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği hükmü yer almaktadır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik ''Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar'' başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.
Temyize konu mahkeme kararında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda iş yerinin kapalı kaldığı 15/05/2012-23/08/2012 tarihleri arasındaki 100 günlük dönem için 96.376,00 TL maddi tazminat hesap edildiği ancak davacının talebinin 93.158,58 TL olduğu belirtilmiş ise de kararın hüküm fıkrasında iş yerinin kapalı olduğu 15/05/2012-23/08/2012 tarihleri arasındaki dönem için 96.376,00 TL maddi tazminata hükmedildiği, bu hususun yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan nitelikte, düzeltilmesi mümkün eksiklik kapsamında görüldüğünden, kararın bu kısmı ile vekalet ücretine ve nisbi harca ilişkin kısmının 2577 sayılı Kanun'un 49/1-(b) maddesi uyarınca düzeltilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Bu durumda, temyize konu kararın bir numaralı hüküm fıkrasında yer alan "Maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile toplam 127.395,52 TL (31.019,52 TL+96.376,00 TL" kısmının "Maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile toplam 124.177,52 TL (31.019,52 TL+93.158,00 TL" olarak;
buna bağlı olarak kararın iki numaralı bendinde yer alan "...hükmedilen tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 8.702,38 TL Nispi Harcın 1/3 ü olan 2.900,80 TL'den oluşan toplam 3.913,80-TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine..." kısmının "...hükmedilen tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 8.456,48 TL Nispi Harcın 1/3'ü olan 2.818,82 TL'den oluşan toplam 3.831,82TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine..." ;
dört numaralı bendinde yer alan "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, hükmedilen 127.395,52 TL maddi tazminat üzerinden hesaplanan 20.383,28 TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine,
reddedilen 242.464,48 TL maddi tazminat üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/3. maddesi uyarınca hesaplanan 20.383,28 TL avukatlık ücretinin ise davacı tarafından davalı idareye ödenmesine" kısmının da "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, hükmedilen 124.177,52 TL maddi tazminat üzerinden hesaplanan 19.868,40 TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine,
reddedilen 245.682,48 TL maddi tazminat üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/3. maddesi uyarınca hesaplanan 19.868,40 TL avukatlık ücretinin ise davacı tarafından davalı idareye ödenmesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.
Temyize konu kararın, düzeltilen kısımları dışında kalan bölümleri yönünden temyiz isteminin incelenmesi; İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2024/3182, K. 2024/6937, 3 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama