Danıştay 4. Daire E.2024/320 K.2025/2849

2- (DAVALI) ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: İstanbul ili, Tuzla ilçesi, ... Mahallesi, No:... adresinde yapılan denetimde, izinsiz hafriyat toprağı ve inşaat yıkıntı atığı dökülmek suretiyle, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 8. maddesinin ve Hafriyat Toprağı, İnşaat ve Yıkıntı Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği'nin 13. maddesinin ihlal edildiğinin tespit edildiğinden bahisle, anılan Kanunun 20. maddesinin birinci fıkrasının (r) bendi ve 23. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle davacıya toplam 735.480,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dosyada bulunan belgeler ve fotoğraflar incelendiğinde, davacı şirket adına kayıtlı bulunan ... plakalı araç ile belediyenin izin verdiği yerler dışına hafriyat dökümü yapıldığının somut olarak ortaya konulduğu anlaşıldığından, 2872 sayılı Çevre Kanunu uyarınca tesis edilen dava konusu işlemin 367.740,00 TL'lik temel para cezasına ilişkin kısmında hukuka aykırılık görülmediği; öte yandan, işlemde tekerrürün dayanağı olarak gösterilen idari para cezası ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile iptal edildiğinden, dava konusu idari para cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin. 367.740,00 TL'lik kısmının iptaline, 367.740,00 TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İdare Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı tarafından, D-400 nitelikli dolgu taşı olan hafriyat malzemesinin, kiracısı oldukları yerin dolgu ve tesviyesini sağlamak için özel mülk alanına döküldüğü, bu durumun dava dilekçesi ekinde yer verilen sevk irsaliyesi, kira sözleşmesi ve dökülen malzemeyi gösteren fotoğraflarla da ortaya konulduğu, Çevre Kanununun ve Hafriyat Toprağı, İnşaat ve Yıkıntı Atıklarının Kontrolü Yönetmeliğinin ihlal edildiğinden bahsedilemeyeceği, kaldı ki kesinleşmeyen ve iptal davaları devam eden idari para cezaları nedeniyle tekerrür hükümleri uygulanmasının da hukuka aykırı olduğu, dolayısıyla temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının aleyhe kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Mahkeme gerekçesinde belirtilen tekerrüre esas işlem iptal edilse bile davacı adına başka idari yaptırım kararları da bulunduğu, bu işlemlerin bir kısmına karşı dava açıldığı bir kısmının ise dava açılmadan kesinleştiği, bu haliyle somut olayda tekerrür şartlarının gerçekleştiği belirtilerek, temyiz isteminin kabulü ile kararın tekerrüre ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Davacının temyiz isteminin reddi, davalı idarenin temyiz isteminin ise aşağıda belirtilen gerekçeyle reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davacı tarafından temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu kararın, davacının istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Davalı idarenin temyiz istemine gelince;

2872 sayılı Çevre Kanununun ''Kirletme yasağı'' başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasında; ''Her türlü atık ve artığı, çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.''; ''İdari nitelikli para cezaları'' başlıklı 20. maddesinin birinci fıkrasının ''r'' bendinde.

Bu Kanunda ve yönetmeliklerde öngörülen usûl ve esaslara, yasaklara veya sınırlamalara aykırı olarak atık toplayan, taşıyan, geçici ve ara depolama yapan, geri kazanan, geri dönüşüm sağlayan, tekrar kullanan veya bertaraf edenlere 90.000 Türk lirasından 360.000 Türk lirasına kadar, ithal edenlere 300.000 Türk lirası idarî para cezası verilir."; aynı maddenin 2. fıkrasında.

"Bu maddenin (k), (l), (r), (s), (t), (u), (v) ve (y) bentlerinde öngörülen idarî para cezaları kurum, kuruluş ve işletmelere üç katı olarak verilir.". "Fiillerin tekrarı" başlıklı 23. maddesinde ise, "Bu Kanunda belirtilen idarî para cezaları, bu cezaların verilmesini gerektiren fiillerin işlenmesinden itibaren üç yıl içinde birinci tekrarında bir kat, ikinci ve müteakip tekrarında iki kat artırılarak verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden; 2872 sayılı Kanun uyarınca yaptırım uygulanması gereken fiillerin işlenmesinden itibaren üç yıl içinde tekerrürü hâlinde, verilecek para cezalarına, Kanunda belirtilen artırımların uygulanacağı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, ceza hukukunda "tekerrür" müessesesi, bir ceza mahkumiyetine kesin olarak uğrayan bir kimsenin, yeniden suç işlemesi halinde Ceza Kanunu karşısındaki kişisel durumunu tanımlamakta olup, hukuka aykırı bir eylemin tekerrürü halinde verilecek cezanın artırılması, daha önce verilen cezanın ıslah edici olmadığı ve failin suç işleme konusundaki ısrarının daha ağır bir cezayı gerektirdiği düşüncesinden doğmaktadır.

İdarelerce uygulanan yaptırımların varlık sebebi de, mevzuatla yasaklanmış bir fiilin işlenmesi halinde bu fiilin bir daha tekrarlanmasını engellemektir. Bir başka anlatımla aynı fiilin tekrarlanması daha önce uygulanan yaptırımdan beklenen sonucun elde edilemediğinin göstergesidir.

Bu nedenle, mevzuata aykırılık oluşturan fiilin gerçekleşmesi halinde usulüne uygun bir şekilde tespit yapıldıktan sonra "fiilin tanımlanması" ve bunun karşılığında uygulanan idari yaptırımın belirlenip muhataba "tebliğ edilmesinden" sonra, aynı nitelikteki fiilin yeniden işlenmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

Başka bir anlatımla, idari yaptırım gerektiren bir fiile yönelik yaptırım kararı alınıp ilgilisine tebliğ edilmediği sürece bu fiilin tekerrüre esas alınamayacağı sonucuna ulaşılmaktadır.

Dava dosyası ve UYAP üzerinden yapılan incelemelerde; davacı şirkete 01/02/2022 tarihli aynı fiili nedeniyle davalı idarenin ... tarih ve ... sayılı kararıyla 367.740,00 TL idari para cezası verildiği ve bu işlemin 16/06/2022 tarihinde tebliğ edildiği, anılan para cezasının iptali istemiyle açılan davada ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile işlemin iptaline karar verildiği, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine ...

Bölge İdare Mahkemesi ...

İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile istinaf başvurusu kabul edilerek, davanın reddine hükmedildiği, Danıştay Dördüncü Dairesinin 24/09/2024 tarih ve E:2024/657, K:2024/4995 sayılı kararı ile de davaya konu tutarın temyiz sınırının altında kaldığı gerekçesiyle temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verildiği; davacı adına yine bakılan davaya konu aynı fiil sebebiyle 21/03/2022 tarihli tutanak düzenlendiği, bu tutanak esas alınarak dava konusu ... tarihli ve (...) sayılı işlemin tesis edildiği,

işbu işlemde 10/06/2022 tarihinde uygulanan idari yaptırım kararı esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve para cezasının 1 kat arttırıldığı, söz konusu işlemin 21/07/2022 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı, ayrıca davacı hakkında 09/04/2022 tarihli fiili sebebiyle tesis edilen ve 08/08/2022 tarihinde tebliğ edilen ... tarih ve (...) sayılı işlemin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, her ne kadar İdare Mahkemesince, dava konusu işlemde tekerrürün dayanağı olarak gösterilen idari para cezasının ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile iptal edildiği gerekçesiyle idari para cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmı yönünden iptal kararı verilmiş ve İdare Dava Dairesince istinaf başvurusu reddedilmiş ise de, söz konusu karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile istinaf başvurusu kabul edilerek, davanın reddine hükmedildiği, Danıştay Dördüncü Dairesinin 24/09/2024 tarih ve E:2024/657, K:2024/4995 sayılı kararı ile de temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verildiği dikkate alındığında, Mahkemenin iptal gerekçesinde hukuki isabet görülmemiştir.

Öte yandan, tekerrüre esas alınan 01/02/2022 tarihli fiil sebebiyle tesis edilen ... tarih ve ... sayılı birinci yaptırım kararının davacıya 16/06/2022 tarihinde tebliğ edildiği, anılan karar tesis edilerek davacıya tebliğ edilmeden önce dava konusu 21/03/2022 tarihli ikinci fiilin gerçekleştirildiği, başka bir ifadeyle 10/06/2022 tarihli idari yaptırım kararı tebliğ edildikten sonra para cezası gerektiren aynı fiilin işlenmesi halinde tekerrür hükümleri uygulanabilecekken ilk para cezasının tebliğ edildiği 16/06/2022 tarihinden önce 21/03/2022 tarihinde işlenen fiilden dolayı tekerrür hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı,

bununla birlikte üçüncü fiil sebebiyle tesis edilen işlemin de dava konusu işlemden sonra tebliğ edildiği, dolayısıyla bu fiillin de dava konusu idari para cezasının tekerrür yönünden arttırılmasına sebep olmayacağı anlaşıldığından, dava konusu idari para cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan 367.740,00 TL'lik kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla, temyize konu kararın, iptale ilişkin hüküm fıkrası yönünden davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine dair kısmında sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmamaktadır.