Danıştay 4. Daire E.2024/3300 K.2024/5388

Dava konusu istem: İstanbul İli, ... Mahallesi, ... Caddesi, ..., No:... adresinde "... Çeyiz" unvanıyla faaliyet gösteren davacıya ait işyerinde hanutçuluk faaliyetinde bulunulduğundan bahisle, anılan işyerinin 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'nun 8/f maddesi uyarınca 10 gün süre ile kapatılmasına ilişkin olarak düzenlenen ... günlü, ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay İkinci Dairesinin 14/06/2022 tarihli, E:2021/774, K:2022/3571 sayılı bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda; dava konusu işleme dayanak olarak alınan tutanakta, hanutçuluk faaliyeti olarak ifade edilen eylemin çevreyi veya müşteriyi rahatsız ederek gerçekleştirdiğinin somut olarak ortaya konulamadığı göz önünde tutulduğunda, davacıya ait işyerinin 10 gün süre ile kapatılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Fatih Belediye Başkanlığı Zabıta Müdürlüğü tarafından tutulan 24/04/2014 tarihli tespit zaptında davacının eşi tarafından hanutçuluk eylemi yapıldığının belirtildiği, bu doğrultuda 2559 sayılı Kanunun 8/f maddesi uyarınca Kaymakamlık tarafından işyerinin 10 gün süreyle kapatıldığı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık, temyize konu kararda ise hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.