Danıştay 4. Daire E.2024/493 K.2024/1003

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddenin 6. fıkrasında. Bölge İdare Mahkemelerinin 46. maddeye göre temyiz yolu açık olmayan kararlarının kesin olduğu hükmüne yer verilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasında.

Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sınırlı olarak sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilerek, aynı fıkranın (b) bendinde yer alan; konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar ile (d) bendinde yer alan;

belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davalarının temyize tabi olduğu düzenlenmiş, 48. maddesinin 7. fıkrasında ise.

"Temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin ödenmemiş olduğu, dilekçenin 3 üncü madde esaslarına göre düzenlenmediği, temyizin kanuni süre içinde yapılmadığı veya kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hâllerde, 2 ve 6 ncı fıkralarda sözü edilen kararlar, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca, kesin olarak verilir." hükmü yer almıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden; 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde, bölge idare mahkemesinin temyiz incelemesine tabi kararlarının sınırlı olarak sayıldığı, Danıştay Dördüncü Dairesinin görevine giren ve temyize konu olabilecek davalar arasında; konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar ile belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davalarının belirlendiği, söz konusu maddede sayılanlar dışındaki davalar hakkında Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesince kesin olarak karar verilmesi gerektiği, kesin olarak verilen kararlar hakkındaki temyiz istemlerinin ise incelenemeyeceği anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinden; Balıkesir İli, Gömeç İlçesi, ... mahallesi, ... evleri, No:... adresinde bulunan Kız-Ko Sahil Sitesinde 19/06/2021 tarihinde yapılan denetimde, atıksu arıtma tesisinin faaliyette olduğunun, Çevre İzin Belgesi süresinin 15/01/2020 tarihinde sona erdiğinin ve bu tarihten sonrasına ilişkin geçici faaliyet belgesinin bulunmadığının tespit edildiğinden bahisle, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca çevresel tedbirler alınıncaya kadar faaliyetinin durdurulmasına ve 20. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinin 6. paragrafı uyarınca 96.561,00-TL para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Balıkesir Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü idari yaptırım kararının iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkta; dava konusu para cezasının miktarı itibarıyla davanın açıldığı tarihte dahi temyiz sınırının altında kaldığı gibi, çevresel tedbirler alınıncaya kadar faaliyeti durdurulan 602 adet konuttan oluşan Kız-Ko Sahil Sitesine ait atıksu arıtma tesisinin ticari faaliyetinin olmadığı dikkate alındığında, dava konusu işlemin, 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin (b) bendi uyarınca konusu yüz bin Türk lirasını aşan idari işlemler hakkında açılan davalar ile (d) bendi uyarınca belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan davalar kapsamında değerlendirilemeyeceği sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla, istinaf incelemesinden sonra temyiz incelemesine tabi olan davalar arasında sayılmayan ve 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca istinaf incelemesi üzerine kesinleşen karar hakkında temyiz isteminde bulunulması hukuken mümkün olmadığı gibi, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiş olması, kanunen temyiz yolu öngörülmeyen davada ilgilisine temyiz hakkı vermeyeceğinden, davacının temyiz isteminin de incelenemeyeceğinin kabulü gerekmektedir.