Danıştay 4. Daire E.2024/749 K.2024/2184

Dava konusu istem: Kocaeli İli Derince İlçesi ... Mahallesi'nde bulunan ve tamamı hazineye ait olan 87.678,00 m² yüzölçümlü taşınmazın 1.161,11 m²'sinin kafeterya ve çay bahçesi olarak kiralanmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı ecrimisil ihbarnamesi ile bu ihbarnameye yapılan itiraz üzerine düzenlenen … tarih ve … sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; bilirkişi raporu ve dava dosyasında mevcut bilgi ve belgelerin incelenmesinden. Kocaeli İli Derince İlçesi ...

Mahallesinde bulunan ve tamamı hazineye ait olan 87.678,00 m² yüzölçümlü taşınmazın 1.161,11 m²'sinin kafeterya ve çay bahçesi olarak kiralanmak suretiyle fuzulen işgali nedeniyle 16/05/2007- 28/02/2011 tarihleri arası dönem için istenebilecek ecrimisil bedelinin yerleşik Danıştay içtihatlarına göre emsal birim fiyat yeniden değerleme oranlarına göre arttırılması sonucu 118.120,54-TL olduğu,

dava konusu … tarih ve … sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin 118.215,10-TL olduğu ve anılan tutarın 67.998,47-TL'lik kısmının reddine dair Mahkemelerince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın Danıştay İkinci Dairesi'nin 26/04/2023 tarih ve E:2021/12451, K:2023/2243 sayılı kararı ile onandığı ve taraflarca karar düzeltmeye başvurulmadığından kesinleştiği de dikkate alındığında, belirlenen dava konusu ecrimisil miktarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararda yeni bir vekalet ücretine hükmedilmediği gibi eski karardaki vekalet ücretine de atıfta bulunulmadığı belirtilerek, kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz İncelemesi Üzerine Verilecek Kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği kuralına yer verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinde, yargılama giderleri ile ilgili olarak bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "diğer Kanunlardaki yargılama usulü ile ilgili hükümler" başlıklı 447. maddesinde; "mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/06/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" kuralına yer verilmiştir.

Bu madde uyarınca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ilgili 323. maddesine bakıldığında, vekille takip edilen davalarda Kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücretinin yargılama giderleri arasında sayıldığı, 326. maddesinde ise "Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir." hükmüne yer verildiği görülmüştür.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinde avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, 168. maddesinin son fıkrasında ise, avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; davalı idarenin yargılama sürecinde vekil aracılığıyla temsil edildiği görülmekte olup, temyize konu karar tarihi yürürlükte bulunan 2024 yılına ilişkin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı idarenin vekalet ücretine hak kazandığı ancak kararda davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği görülmektedir.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, "kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 10,500,00 TL vekalet ücretinin davacı tarafından davalı idareye ödenmesine" ibaresi eklemek suretiyle kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.