Danıştay 4. Daire E.2024/836 K.2024/1824

Dava konusu istem: Davacı tarafından, askeri kültür varlıkları ile ilgili yapılan başvurular/ihbarlar sonucunda çok sayıda askeri kültür varlığının tespit edilerek, kayıt altına alınmasını sağladığından bahisle Askeri Müzeler Yönetmeliği'nin 12. maddesi uyarınca hak kazandığı ikramiyelerin verilmesi istemiyle CİMER aracılığıyla 30/12/2020 tarihinde yapılan başvurunun, ihbarların tamamının, kamu kuruluşları tarafından daha önceden bilinen kültür ve tabiat varlıkları olduğundan bahisle Taşınır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Bulanlara,

Haber Verenlere ve Yakalayan Kamu Görevlilerine Verilecek İkramiye İle İlgili Yönetmeliğin 5. maddesi uyarınca Milli Savunma Bakanlığı Yönetim Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün 09/02/2021 tarihli işlemiyle reddi üzerine 500.000.000,00-TL ihbar ikramiyesi ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda. Taşınır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Bulanlara, Haber Verenlere ve Yakalayan Kamu Görevlilerine Verilecek İkramiye ile İlgili Yönetmeliğin 5. maddesi uyarınca varlığı önceden bilinen taşınır kültür ve tabiat varlıkları için ihbar ikramiyesi ödenmesinin mümkün olmadığı,

ayrıca ilgili Bakanlıkça varlığı bilinmesine karşın resmi olarak kültür ve tabiat varlığı tescil işlemi ancak bir ihbardan sonra yapılan tarihi eserler için de ihbar ikramiyesi ödenmeyeceği, varlığı uzun yıllardır bilinen ve herkesin görebileceği şekilde halkın ziyaretine açık bir yerde teşhir edilen askeri kültür varlıklarının, davalı idarenin bilgisi dahilinde bulunması nedeniyle, davacının başvurusunun reddedilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun kesin olarak reddine karar verilmiştir. Kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince verilen kesin kararın temyize tabi olmadığı gerekçesiyle Dairenin, … tarihli, E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararıyla temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi tarafından verilen karar için temyiz yolunun açık olduğu, Danıştay ilgili dairesine gönderilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararının kaldırılarak, İdare Dava Dairesi kararının esasının temyizen incelenmesi neticesinde onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Temyiz isteminin reddi yolunda, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince verilen … tarihli, E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı karara karşı yapılan temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasında.

"Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir: (...) b) Konusu yüz bin Türk lirasının aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar. (...)", hükmü yer almış.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında; temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği hükmüne yer verilmiştir.

Davacının kendisine ödenmesini istediği 500.000.000,00-TL ihbar ikramiyesinin 2023 yılı için miktar itibarıyla öngörülen temyiz sınırı olan 581.000,00-TL'nin üzerinde olduğu anlaşıldığından, Bölge İdare Mahkemesinin temyiz isteminin reddine dair kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

Bu durumda, davacının 500.000.000,00-TL ihbar ikramiyesi isteminin reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusu neticesinde verilen Kararın temyize tabi olduğu, anılan karara karşı davacı tarafından yapılan temyiz isteminin reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince verilen … tarihli, E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı karar kaldırılarak, anılan karara karşı yapılan temyiz isteminin esası incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.