Danıştay 4. Daire E.2024/977 K.2024/2006

3- ... 4- ... VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : 1- ... Bakanlığı VEKİLİ : Av. ... 2- ... Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: İzmir ili, Bayraklı ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazda bulunan taşınmazın, İzmir ilinde 30/10/2020 tarihinde meydana gelen depremde yıkılmasının akabinde, 6306 sayılı Kanun'un 6/A maddesi uyarınca yapılan uygulama sonucunda, yeniden inşa edilen yapıda, metrekare, kat, yer, konum, cephenin farklı olduğu ve standartların altında kalitesiz malzeme kullanıldığı, şerefiye ile güncel piyasa değeri farkının bulunduğundan bahisle, 10,00-TL ve imar plan değişikliği sonucunda emsal kat artışından faydalanılamadığından bahisle 10,00-TL olmak üzere, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik toplam 20,00-TL tazminat istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacıların talebinin taşınmazının depremde yıkılmasında idarelerin denetim ve yaptırım yetkilerinin kullanılmamasından doğan kayıplarına ilişkin olmadığı, deprem sonrasında tahsis edilen konutlar ile eski konutu arasındaki farka dayandığı,

ancak meydana gelen olayın bir doğal afet olduğu dikkate alındığında, deprem sebebiyle inşa edilen konutların Anayasa'nın sosyal devlet ilkesi ile 7269 sayılı Kanun'dan kaynaklanan acil barınma ihtiyacının giderilmesine yönelik olduğu ve bu kapsamda depreme dayanıklı konutların inşası aşamasında eski konutlar ile yeni verilen/verilecek konutlar arasında birtakım farklılıklar olmasının doğal olduğu, konutların tahsis yönteminin kura suretiyle belirlendiği gözetildiğinde, tüm afetzedelere eski konutları ile aynı konum, cephe, metrekareye sahip yeni konut verilmesinin mümkün olmadığı, bu durumun kura işleminin doğal sonucu olduğu,

bu sebeple idareye kusur sorumluluğu yüklenemeyeceği, dolayısıyla davacının tazmini gereken bir zararının olmadığı; öte yandan, davalı idarelerin afet öncesinde ya da afetin gerçekleşmesinden sonra imar planları ile ilgili görev ve yetkilerinin bulunduğu, depremden sonra yıkılan binalar sebebiyle yeni planlara ihtiyaç duyulmasının olağan olduğu,

bu planlarda taşınmazın somut özellikleri, çekme mesafeleri, yeşil alan, sosyal donatı ihtiyaçları gibi sebeplerle birbirinden farklı yapılaşma koşulları belirlenebileceği gibi, bazı parsellerin de birlikte yapılaşmasının öngörülebileceği, yine bu kapsamda oluşabilecek herhangi bir yeni bir afette olası can kayıplarının önlenmesi amacıyla bir takım kısıtlamalar getirilebileceği, bu hususların idarenin takdir yetkisi kapsamında olduğu ve idareye kusur sorumluluğu yüklemeyeceği, somut olayda idarenin kusursuz olarak sorumlu tutulabilmesine ilişkin herhangi bir hususun olmadığı,

bu nedenle emsal artışından yararlanılamaması nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen zarara ilişkin idarenin hizmet kusurunun bulunmadığı anlaşıldığından; davacıların tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davanın reddine kesin (istinaf yolu kapalı) olmak üzere karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; ''...İncelenmekte olan davada, gerçek zarar miktarının bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenmesinin mahkemeden talep edildiği, davanın fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması suretiyle açıldığı ve bilirkişi raporunun sonucuna göre davanın ıslah edileceğinin beyan edildiği, gerçek zararın dava dilekçesinde belirtilen miktarla sınırlı olmadığı,

bu nedenlerle İdare Mahkemesince verilen kararın kesin olmaması gerektiği yolunda iddialarla istinaf başvurusunda bulunulduğundan, mahkemeye erişim hakkının kısıtlanmaması kapsamında istinaf başvurusunun esasına yönelik inceleme yapılmıştır...'' açıklaması ile istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacılar tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine, kesin olarak karar verilmiş;

söz konusu kararın davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararı ile, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2577 sayılı Kanun'un 16. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktarın süre ve usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabilme imkanı getirildiği, davacının dava açarken talep ettiği tazminat miktarının tam olarak kestirilememesi nedeniyle, yargılama sürecinde tespit edilecek gerçek zarar miktarının ortaya çıkacağı, Mahkeme tarafından zararın bulunup bulunmadığı ve gerçek zarar tutarının ne kadar olduğuna ilişkin tespit yapılmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.