Danıştay 4. Daire E.2025/559 K.2025/1003

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla eklenen geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanun'la değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları (20/07/2016) tarihten sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu.

"Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde 6. fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Bu durumda, davacı tarafından Antalya ili, Manavgat ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ve Hazineye adına kayıtlı olan ... ada, ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların 4706 sayılı Kanuna eklenen Ek 6. madde uyarınca kiraya verilmesi ve daha sonra kendisine satılması istemi ile 21/07/2023 tarihinde yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan dava, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan temyize tabi davalar arasında yer almadığından, Bölge İdare Mahkemesince istinaf başvurusunun reddi yönünde verilen karar, her ne kadar Danıştay'a temyiz yolu açık olmak üzere verilmiş ise de, kesin olup temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.