Danıştay 5. Daire E.1997/1475 K.1998/274

Savunmanın Özeti

Bakanlıkça sınavsız şef ve şef yardımcısı atanmaması prensibinin benimsendiği; ancak, uzun zamandır şef ve şef yardımcısı sınavlarının açılamaması, emeklilik, istifa, kurum değişikliği vb. sebeplerle şef ve şef yardımcısı kadrolarının ihtisas eğitimini etkileyecek şekilde boş kalması; açılmış olan ve yapılan sınav sonuçlarının herhangi bir sebeple geçerliliğini yitirmesi ve bu sınav sonucuna göre atama yapılamaması, bu durumda, bir sonraki sınavın yapılmasının ve sonuçlanmasının uzun zaman alması;

anılan sınavlara yeterli nitelikte ve sayıda adayın başvurmaması veya sınavda adayların baraj puanını aşamamaları gibi hususların her zaman muhtemel olduğu; bu gibi durumlarda kadronun boş kalması nedeniyle ihtisas eğitiminin aksayacağı; hatta Yönetmeliğin 62. maddesine göre belirli süreler içinde şef ve şef yardımcısı sağlanamayan klinik, laboratuvar ve eğitim hastanelerinin eğitim yetkilerinin kaldırılacak olması sebebiyle ihtisas eğitiminin hiç verilememesi gibi hizmet gereklerine aykırı durumların ortaya çıkacağı;

bu durum karşısında uzmanlık eğitiminin olumsuz yönde etkilenmemesi için, profesör ve doçent gibi akademik kariyere sahip olan kişilerin idarenin takdir yetkisi çerçevesinde atanmalarına ilişkin olarak ve Yönetmeliğin önceki metinlerinde tanınmış takdir yetkisinin kullanılmasına olanak sağlayan bu düzenlemeye tedbir olarak ihtiyaç duyulduğu, bu amaçla da Yönetmelik değişikliği yoluna gidildiği; kaldı ki, Yönetmelik değişikliğinin yürürlüğe girdiği 7.3.1996 tarihinden bu yana sınavsız profesör veya doçent atamasının yapılmadığı; öte yandan, ihtiyaç nedeniyle düzenleme yapıldığından,

bunun fırsat eşitliği ilkesine aykırı olduğundan sözedilemeyeceği; belirtilen nedenlerle davanın reddi gerektiği yolundadır.

Danıştay Tetkik Hakimi: ... Düşüncesi: Davacı tarafından iptali istenilen sözkonusu Yönetmeliğin 1. ve 2. maddeleri, 20.2.1997 günlü, 22911 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yönetmeliğin 1. ve 2. maddeleri ile değiştirilerek yeni bir düzenleme getirilmiş olduğundan, dava konusu uyuşmazlık hakkında karar verilmesine yer olmadığı düşünülmüştür.

Danıştay Savcısı: ...

Düşüncesi: Davacı, 7.3.1996 gün ve 22573 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan, Tababet Uzmanlık Yönetmeliğinin 27. ve 28.maddelerine birer fıkra ekleyen yönetmelik hükümlerinin iptalini istemektedir.

Dava konusu yönetmeliğin 1.maddesi ile, 1974 yılında yürürlüğe giren Tababet Uzmanlık Yönetmeliğinin 27.maddesine bir fıkra eklenerek; şef olmak istenilen dalda uzman olanların, aynı dalda profesör veya doçent ünvanına sahip olmaları koşulu ile, sınav koşulu aranmayabileceği belirtilmiş, 2.maddesi ile de değişik 28.maddeye şef yardımcılığı için aynı olanağı getiren fıkra eklenmiştir.

Dava konusu değişikliğin yapıldığı 27. ve 28.madde hükümlerinde ilke olarak şef ve şef yardımcılığına atamada sınav koşulu korunmuştur. Profesör ve doçentlerin sınavsız atanmaları da kesin kural olarak getirilmemiş, bu konuda idareye takdir hak ve yetkisi verilmiştir.

Bu takdir yetkisinin amacı, şeflik veya şef yardımcılığındaki boşalmanın çeşitli nedenlerle doldurulamaması durumunda, hizmetin aksamaması için, üniversitedeki birikimin devreye sokulmasıdır.

Boşalan kadrolara hakkı olan kişilerin atanmasına engel olunacağı, bu kadrolara sınavsız atama yapılarak eşitsizlik ve adaletsizlik yaratılacağı yolundaki iddialar daha çok uygulamaya dönük endişelerden kaynaklanmaktadır.

Genel kuralların uygulanmasında (somut olarak atamalarda) hukuka aykırılık varsa ayrı davalara konu teşkil edebilir. Ancak uygulamanın kesinlikle keyfi olacağı yolundaki varsayımlarla kuralın iptalinin düşünülmesine gerek yoktur.

Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Beşinci Dairesince işin gereği düşünüldü:

Davacı, 22.5.1974 günlü, 14893 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Tababet Uzmanlık Yönetmeliğinin, 29.5.1993 günlü, 21595 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yönetmelikle değişik 27. ve 28. maddelerinde değişiklik yapılmasına ilişkin 7.3.1996 günlü, 22573 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yönetmeliğin 1. ve 2. maddelerinin; getirilen yeni düzenleme ile, kadrolara atamada idareye subjektif davranma imkanı tanındığını;

aynı uzmanlık dalında yıllarını harcamış ve dalında gerçekten uzman ve aynı zamanda hastane yönetimini bilen hekimlerin yerine sınavsız olarak idarenin uygun gördüğü doçent veya profesörlerin şef veya şef yardımcısı olarak atanabilmelerinin, hakkı olan hekimlerin haklarının çiğnenmesi anlamına geldiğini; şef ve şef yardımcılarının hem bilimsel, hem de idari görevleri bulunduğunu; doçent ve profesörlerin, idari görevlerdeki bilgi ve becerileri bir sınava tabi tutulmadan bu görevlere atanmalarının sakıncalı olduğunu; sözkonusu sınavsız atamaların birçok suiistimali beraberinde getireceğini öne sürerek iptalini istemektedir.

22.5.1974 günlü, 14893 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Tababet Uzmanlık Yönetmeliğinin 29.5.1993 günlü, 21595 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yönetmelikle değişik 27. ve 28. maddelerinde değişiklik yapan ve davacı tarafından iptali istenilen, 7.3.1996 günlü, 22573 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Tababet Uzmanlık Yönetmeliğinin Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. ve 2. maddeleri, davacı tarafından bu dava açıldıktan sonra, 20.2.1997 günlü, 22911 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Tababet Uzmanlık Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. ve 2. maddeleri ile değiştirilerek yeni bir düzenleme getirilmiş olduğundan, uyuşmazlık hakkında karar verilmesine yer bulunmamaktadır.