Danıştay 5. Daire E.2016/29470 K.2019/4126

Dava konusu istem: ... İl Emniyet Müdürlüğü emrinde komiser olarak görev yapan davacının, ... İli, ... Polis Merkezi Amirliği'nde, grup amiri görev yaptığı dönemde, "Emniyet Hizmetleri Sınıfı Mensupları Kıyafet Yönetmeliğine aykırı biçimde giyinmek, eksik kuşamla göreve çıkmak, görev yeri kol arması ve sicil numarası takmamak" ve "Amirin izni olmaksızın görev yerinden ayrılmak" fiillerini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 5/A-3. ve 11. maddeleri uyarınca 24 ay uzun süreli durdurma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin 13/08/2015 tarih ve ... sayılı ... Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; olayda, soruşturma raporu ve eklerinin birlikte değerlendirilmesinden, davacının; sivil kıyafetli olarak, amirin izni olmaksızın görev yerinden ayrıldığı, dolayısıyla isnat edilen suçun sübuta erdiği ve bu suça uygun olan disiplin cezasıyla cezalandırıldığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, görev yerinin tüm sorumluluk bölgesi olduğu, görev yerinden ayrılmak gibi bir durumunun olmadığı, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.