Danıştay 5. Daire E.2018/428 K.2020/5723

Dava konusu istem: Mersin İli … İlçe Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapmakta olan davacının, ikinci bölge ikinci görev sırası geldiğinden bahisle … İl Emniyet Müdürlüğü emrine atanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Beşinci Dairesinin 15/03/2017 tarihli ve E:2016/22523, K:2017/7596 sayılı bozma kararına uyularak verilen ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; ikinci bölgeye ikinci kez atananların sayısının 880 olmasına karşın, zorunlu olan ikinci bölge birinci görev sırası gelmiş olup ataması hukuka aykırı olarak ertelenen 5738 personelin bulunduğu, belirtilen nedenlerle zorunlu ikinci bölge hizmetini 1995 yılında tamamlayan davacının ikinci bölgeye yeniden atanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının Emniyet Hizmetleri Sınıfı Mensupları Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği uyarınca ertelemeyi gerektirir herhangi bir mazeretinin bulunmadığı, tercihleri arasında ikinci sırada bulunan Batman Emniyet Müdürlüğü kadrosuna atanması işleminin kamu yararı ve hizmet gerekleri doğrultusunda tesis edildiği ileri sürülerek mahkeme kararının bozulması istenmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.