Danıştay 5. Daire E.2018/855 K.2020/5679

Dava konusu istem: Ordu İl Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacının, ikinci bölge ikinci görev sırası geldiğinden bahisle Gümüşhane İl Emniyet Müdürlüğü emrine naklen atanmasına ilişkin 03/05/2013 günlü 129612 sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Onaltıncı Dairesinin 03/11/2015 tarihli ve E:2015/10657, K:2015/6757 sayılı bozma kararına uyan, … İdare Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararında; genel hizmet statüsünde ikinci bölgeye ikinci kez gönderilen toplam personel sayısının 1347 olmasına karşın, zorunlu olan ikinci bölge (birinci) hizmetini daha önce hiç yapmamış 15800 personelin atamasının ertelenerek yapılmadığı ve bunlardan 3764 personel yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ertelendiği gözönüne alındığında, zorunlu ikinci bölge hizmetini 1994 yılında tamamlayan davacının ikinci bölgeye yeniden atanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının genel hizmet statüsünde hizmet süresi 6 yıl olan Ordu İlinde yaklaşık 13 yıl görev yaptıktan sonra rotasyon kapsamında 2012 yılı genel atama döneminde tercihleri arasında birinci sırada yer alan Gümüşhane İline atandığı, kamu yararı ve hizmet gerekleri doğrultusunda işlem tesis edildiği belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.