Danıştay 5. Daire E.2020/4470 K.2021/623

Dava konusu istem: Milli Savunma Bakanlığı emrinde Etimesgut Asker Hastanesi'nde Havacı Tabip Üsteğmen olarak görev yapmakta iken 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4/1-a maddesi uyarınca kamu görevinden çıkarılan davacı tarafından, kamu görevinden çıkarılmasına ilişkin 11/10/2016 tarihli Milli Savunma Bakanlığı işlemin iptali ve yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararda; davacı hakkında 667 sayılı KHK’nın 4. maddesi uyarınca yapılan değerlendirmenin, davacının terör örgütlerine veya Milli Güvenlik Kurulunca devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara “üyelik”, “mensubiyet”, “iltisak” veya “irtibat” şeklinde herhangi bir bağının olup olmadığına ilişkin olduğu, mevzuatta ifade edildiği üzere bu değerlendirme için oluşacak “kanaat”in yeterli olduğu,

FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan davacı hakkında soruşturma yürütülmesinin ve kendisi ile yakın çevresi hakkında aktarılan bilgilerin, davacının görevinin doğrudan ülkenin güvenliğinde, asayişin sağlanmasında önemli bir yere sahip olması ve davacının görev yaptığı kurumun özelliği ile birlikte değerlendirilmesinden, davacının 667 sayılı KHK’nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca kamu görevinden çıkarılmasına yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından anılan karara karşı istinaf başvurusunda bulunulması üzerine ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E: ..., K: ..., İstinaf No: ... sayılı kararıyla, Mahkemelerinin ... tarih ve E: ...

K: ... sayılı kararın davacının bilinen adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre 17/06/2019 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından gönderilen ve Mahkeme kararına karşı istinaf yoluna başvuru talebini içeren dilekçesinin ise 19/07/2019 tarihinde Mahkeme kayıtlarına girdiği, davacının dava dilekçesinde belirttiği adresine yapılan tebligatın 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesindeki usule uygun geçerli bir tebligat olduğu,

bu durumda kararın tebliğ edildiği 17/06/2019 tarihinden itibaren 30 gün içinde istinaf başvurusunda bulunulması gerekirken bu süre geçtikten sonra 19/07/2019 tarihinde kayda giren dilekçe ile istinaf talebinde bulunulduğu anlaşıldığından süre aşımı nedeniyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının istinaf başvurusunda bulunması üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, şahsına ait bir suç unsuru bulunmadığı, bu durumun İdare Mahkemesi kararında da belirtildiği ancak verilen kararın içeriği ile tezatlık teşkil ettiği, ayrıca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ... karar numarası ile hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.