Danıştay 5. Daire E.2021/2258 K.2021/1618

Dava konusu istem: Danıştay Başkanlığı bünyesinde görev yapmakta iken 679 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kamu görevinden çıkarılan davacı tarafından, OHAL İşlemleri İnceleme Komisyonuna yapılan başvurunun reddine dair ... tarihli ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararında; hukuka uygun elde edilen delillerle, davacının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/09/2017 tarihli, Esas No: 2017/16.MD-956, Karar No: 2017/370 sayılı kararıyla onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin, ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli, Esas No:2015/3, Karar No:2017/3 sayılı kararı ile FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanması amacıyla oluşturulduğu ve münhasıran bu suç örgütünün mensupları tarafından kullanılmakta olan bir ağ olduğu belirlenen ByLock iletişim sistemini kullandığının Komisyon tarafından tespit edildiği,

söz konusu tespiti mesnetsiz bırakacak somut herhangi bir bilgi ve belgenin sunulmadığı; ayrıca ...

Ağır Ceza Mahkemesinin ... esas sayılı dosyasında yapılan yargılaması sonucunda verilen ... tarihli, Karar No: ... sayılı karar ile davacının bylock programını kullandığı, tanık beyanları ile örgütle bağının ortaya konulduğu tespit edilerek FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği sabit görülerek hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacının durumunun değerlendirilmesinde ve bu bağlamda hükme esas alınabilecek nitelikte görülüp yukarıda aktarılan Komisyon tespiti ile davacı ile ilgili ceza yargılamasında elde edilen deliller birlikte dikkate alındığında, davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile en az irtibat derecesinde bağının olduğu sonucuna varıldığından, davacının başvurusunun reddine dair Komisyon kararında hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının istinaf başvurusunda bulunması üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... gün ve E: ..., K: ... sayılı kararın, davacı vekiline usulüne uygun olarak 25/05/2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, davacı yeni vekili tarafından verilen istinaf dilekçesinin 02/07/2019 tarihinde Mahkeme kayıtlarına girdiği görülmektedir.

Bu durumda, 25/05/2019 tarihinde tebliğ edilen Mahkeme kararına yönelik (30) günlük istinaf süresinin 24/06/2019 tarihinde (Pazartesi günü) sona ermesine karşın davacı yeni vekili tarafından, istinaf süresi geçirildikten sonra 02/07/2019 tarihinde istinaf talebinde bulunulduğuanlaşıldığından; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/1. maddesi uyarınca istinaf isteminin süre aşımı nedeniyle incelenmesi olanağı bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle, istinaf isteminin süre aşımı nedeniyle reddine Danıştay'a temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ilk derece mahkemesi kararını 02/07/2019 tarihinde öğrendikleri, bu tarihte yeni vekaletname ile birlikte istinaf başvuru dilekçesini dosyaya sunduğu, bu nedenle süre aşımı söz konusu olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.