Danıştay 5. Daire E.2024/11293 K.2024/11381

Dava konusu istem: 672 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kamu görevinden çıkarılan davacı tarafından, OHAL İşlemleri İnceleme Komisyonuna yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; davacı hakkında düzenlenen personel bilgi dosyasında, davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisaklı olduğu ve üniversite döneminde bu örgüte ait evlerde kaldığı, örgüt içerisinde yer aldığı ve gelirinin bir kısmını "Himmet" adı altında örgüte mali destek sağladığına dair değerlendirme ve tespitlerin bulunduğu, ceza mahkemesi dosyasında ise; terör örgütü üyeliği suçundan yargılamasının devam ettiği, anılan yargılamaya esas iddianamede, davacı hakkında FETÖ terör örgütünün gizli yazışma programı Bylock tespitinin bulunduğu,

davacı hakkında verilen beyan kapsamında örgüt içerisinde aktif faaliyette bulunduğu, ByLock programını indirdiğini kabul ettiği, örgüte ait yurtta kaldığı ve yurt içerisinde öğrenciler ile ilgilendiğine dair tespitin yapıldığı, davacının kullanmış olduğu GSM hattı üzerinden ankesör/büfe raporu kapsamında ardışık arama kayıtlarına rastlanıldığı ve söz konusu ardışık aramaya girdiği şahısların aynı görevde oldukları gibi Kanun Hükmünde Kararname ile ihraç edildikleri hususlarının tespit edildiği;

bu durumda, hükme esas alınabilecek nitelikte görülen Komisyon tespitleri ile davacı ile ilgili ceza yargılamasında elde edilen deliller birlikte dikkate alındığında, davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile en az irtibat derecesinde bağının olduğu sonucuna varıldığından davacının başvurusunun reddine ilişkin dava konusu Komisyon kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; ... İdare Mahkemesince verilen ... tarihli ve E:..., K:... sayılı kararın, davacıya (aynı konutta ikamet eden babası ...'a) usulüne uygun olarak 10/03/2022 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, davacı tarafından 30 (otuz) günlük istinaf süresi geçirildikten sonra 13/04/2022 tarihinde istinaf talebinde bulunulduğu anlaşıldığından; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/1. maddesi uyarınca istinaf isteminin süre aşımı nedeniyle incelenmesi olanağı bulunmadığı belirtilerek davacının istainaf isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstinaf süre ret kararına ilişkin olarak; kamu görevinden ihraç edilmesinden sonra babasının evine ikametgahını taşıdığı, ancak eşinin işleri nedeniyle eski ikametgahında da yaşamaya devam ettiği, idare mahkemesinin tebligatının babasına yapıldığı, babasının kendisine söylemeyi unuttuğu için istinaf süresini kaçırdığı, kararın hukuka aykırı olduğu ve bu uygulamada kamu yararı bulunmadığı,

İstinaf isteminin reddine ilişkin olarak; savunma hakkının tanınmadığı, somut bir gerekçe gösterilmeden ve yargılama yapılmadan işlem tesis edildiği, kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin, hukuki güvenlik ilkesinin, masumiyet karinesinin, hak arama hürriyetinin, çalışma ve sosyal güvenlik hakkının, adil yargılanma hakkının, ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği iddia edilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare vekili tarafından; usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

... İdare Mahkemesinin davanın reddine ilişkin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın yönünden temyiz isteminin incelenmeksizin reddine, temyiz başvurusunun süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:.... sayılı kararı yönünden ise temyiz istemi reddedilerek bu kararın onanmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 1. fıkrasında, " İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir.

Ancak, konusu beş bin Türk lirasını geçmeyen vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında idare ve vergi mahkemelerince verilen kararlar kesin olup, bunlara karşı istinaf yoluna başvurulamaz." hükmüne; aynı maddenin 6. fıkrasında, "Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne;

aynı Kanun'un 46. maddesinde, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir." hükmüne yer verilmiş; devamında Bölge İdare Mahkemelerinin temyiz edilebilecek nihai kararları sayma suretiyle belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği, ilgili mercinin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği hükme bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin karara yönelik temyiz istemi yönünden:

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

İdare Mahkemesince verilen karara yönelik temyiz istemi yönünden:

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerinin incelenmesinden; idare mahkemelerinin kararlarına karşı 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesi uyarınca "istinaf" yoluna başvurulabileceği, istinafın verdiği ve anılan Kanun'un 46. maddesinde sayılan konulara ilişkin kararlara karşı da "temyiz" yoluna başvurulabileceği, dolayısıyla idare mahkemelerinin kararlarına karşı, istinaf yoluna başvurulmadan doğrudan temyiz yoluna başvurulmasına hukuken olanak bulunmadığı, öte yandan sadece istinaf yoluna veya (uyuşmazlık konusu itibarıyla temyize tabi ise) önce istinaf yoluna ve sonrasında temyiz yoluna başvurulmak suretiyle kesinleşmiş bir karar hakkında temyiz yoluna başvurulması halinde aynı Kanun'un 48/6. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verileceği anlaşılmaktadır.

Olayda, idare mahkemesi kararına karşı istinafa başvurulmuş ve istinafın verdiği kararın temyizi üzerine istinafça verilen "temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine" ilişkin karar yukarıdaki başlıkta temyizen incelenerek hukuka uygun bulunmuş ve böylece idare mahkemesi kararı kesinleşmiştir.

Bu durumda, kesinleşen idare mahkemesi kararının temyizen incelenmesine kanunen imkan bulunmamaktadır.