Danıştay 6. Daire E.1998/5371 K.1999/4190

Tetkik Hakimi …'in Düşüncesi: Temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

Savcı …'un Düşüncesi: Dava; … ada, … parsel sayılı taşınmazın bulunduğu alanın Belediye hizmet alanı olarak kullanımına ilişkin imar planı değişikliğinin iptali isteğiyle açılan davayı reddeden .... İdare Mahkemesinin E:...K:... sayılı kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İmar planı yapılması ve Değişikliklerine ait Esaslara Dair Yönetmeliğin 3.maddesinde tanımlanan sosyal donatı alanı içerisinde belediye hizmet alanının bulunmadığı, gibi dosyada bulunan bilirkişi raporunda belediye hizmet alanının yönetmelikte gösterilen lejantlar arasında bulunmadığı, anılan tabir ile ne amaçlandığının da belli olmadığı iddiasında haklılık payının olduğu yolunda görüş bildirildiği dosyanın incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Bu durumda taşınmazın belediye hizmet alanı olarak belirlenmesine ilişkin plan değişikliğinde imar mevzuatına uyarlık bulunmadığından temyiz isteminin kabulüyle temyiz konusu İdare Mahkemesi kararının bozulmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

Duruşma yapılmasına gerek görülmedi.

Dava, davacının hissedarı olduğu … İli, … ada, … sayılı parselin belediye hizmet alanı olarak belirlenmesine ilişkin 8.11.1996 günlü büyükşehir belediye meclisi kararıyla onaylanan 1/5000 ölçekli nazım imar planı değişikliğinin iptali istemiyle açılmış; İdare Mahkemesince, yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, belediye hizmet alanı ifadesinden ne amaçlandığı belli olmamakla birlikte plan değişikliğiyle yörede yaşayan nüfusun sosyal donatı gereksinimlerinin karşılanmasını sağlayacak bir kullanım getirildiği, bunun şehircilik ilkeleri, planlama esasları ve kamu yararına uygun olduğu sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İmar Planı Yapılması ve Değişikliklerine Ait Esaslara Dair Yönetmeliğin 3.maddesinde;sosyal altyapı; eğitim, sağlık, dini, kültürel ve idari yapılar ile park, çocuk bahçeleri gibi yeşil alanlara verilen genel isimler, teknik altyapı; elektrik, havagazı, içme ve kullanma suyu, kanalizasyon ve her türlü ulaştırma, haberleşme ve arıtım gibi servislerin temini için yapılan tesisler ile açık veya kapalı otopark kullanışlarına verilen genel isimler olarak tanımlanmıştır.

Yukarıda belirtilen maddede sayılan sosyal donatı alanı içerisinde belediye hizmet alanı bulunmamaktadır.

Bilirkişi raporunda da, belediye hizmet alanının Yönetmelikte gösterilen lejantlar arasında bulunmadığı, belediye hizmet alanı ile ne amaçlandığının, bunun sosyal donatı mı yoksa gelişme alanı mı olduğunun belli olmadığı iddiasında haklılık payı bulunduğu yolunda görüş getirilmiştir.

Bu durumda, taşınmazın belediye hizmet alanı olarak belirlenmesine ilişkin plan değişikliğinin yörede sosyal donatı alanına olan ihtiyaç nedeniyle şehircilik ilkeleri, planlama esasları ve kamu yararına uygun olduğu gerekçesiyle verilen davanın reddine ilişkin mahkeme kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.