Danıştay 6. Daire E.1998/5436 K.1999/5292

Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : Tapuda kullanımı davacılara ait olduğu yolunda şerh bulunan Hazine adına kayıtlı taşınmazın kullanımı nedeniyle davacıların fuzuli şagil olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından, ecrimisil istenilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmamaktadır. Bu nedenle aksi yöndeki temyize konu idare mahkemesi kararının bozulmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

Savcı …ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesinin 1.fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

Dava, ..., ..., ... Mahallesi, ... ada, … parsel sayılı 43059,65 m2'lik hazineye ait taşınmazın zeytinlik olarak işgal edilmesi nedeniyle 2886 sayılı Yasanın 75.maddesi uyarınca 31.3.1992-31.8.1995 dönemi için 25.030.000. lira ecrimisil istenilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmış.

İdare Mahkemesince, dosyanın incelenmesinden, dava konusu taşınmazın davacıların murisi ...'nin zilyet ve tasarrufu altında iken 1991 yılında vefatı üzerine çocukları olan davacılara kaldığı, anılan taşınmazın Orman Komisyonları tarafından 15.10.1984 tarihinde 6831 sayılı Orman Kanununun 2/b maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılması üzerine, 9.10.1991 tarihli Kadastro Tutanağı ile Maliye Hazinesi adına tahdit ve tesbitinin yapıldığı, aynı tutanağın beyanlar hanesine de bu yerin kullanımının ... kızları ... ... ve ...'a ait olduğuna dair şerh verildiği,

31.3.1992 günlü tapu senedinde de yer alan kullanımın davacılara ilişkin olduğuna ilişkin beyanın 2924 sayılı Kanununun 11.maddesi uyarınca kadastro çalışmaları yapılırken Hazine adına tahdit ve tesbit edilecek yeri kullanan ve hak sahipliği saptandıktan sonra satın alabilecek kişilerin belirlenmesi amacıyla Yasa gereği yazılan bir şerh olduğu, tek başına bu beyanın taşınmazın kullanımında herhangi bir hak doğurmayacağı anlaşıldığından, dava konusu işlemde mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, 9.10.1991 tarihli kadastro tutanağı ile uyuşmazlık konusu taşınmazın Hazine adına tahdit ve tespitinin yapıldığı, tutanağın beyanlar haznesine ise "bu yerin kullanımı ... kızları ... ve ... ve ...'a aittir" şerhinin işlendiği, aynı şerhin taşınmazın Hazine adına düzenlenen 31.3.1992 tarihli tapu senedinde de bulunduğu, buna göre taşınmazın kullanımının davacılara ait olduğu, buna ilişkin şerhin de tapudan silinmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, fuzuli şagil olarak değerlendirilmesi mümkün olmayan davacılardan ecrimisil istenilmesi yolundaki dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından aksi yöndeki idare mahkemesi kararında isabet görülmemiştir.