Danıştay 6. Daire E.2011/6914 K.2013/47

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

Dava, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Yolu Mevkii, ... ada, … parsel (... ada … parsel) sayılı taşınmazı kapsayan II. Etap 1/1000 ölçekli uygulama imar planının kabulüne ilişkin belediye meclisinin 17.01.2006 günlü, 180 sayılı kararının iptali istemiyle açılmış.

İdare Mahkemesince, Danıştay Altıncı Dairesinin 29.06.2010 günlü, E:2008/7895, K:2010/6876 sayılı bozma kararına uyularak dosyanın incelenmesinden, dava konusu belediye meclisi kararından sonra uyuşmazlık konusu parselin bir kısmının belediye meclisinin ... günlü, ... sayılı kararı ile kabul edilen 1/1000 ölçekli uygulama imar planı sınırları içerisinde, diğer kısmının ise belediye meclisinin 03.09.2008 günlü, 2008/584 sayılı kararıyla onaylanan 1/1000 ölçekli uygulama imar planı sınırları içerisinde kaldığı,

davacı parseli yönünden dava konusu uygulama imar planının yürürlükten kalktığı, davanın konusuz kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; bu karar davacı idare tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu 1/1000 ölçekli uygulama imar planında hazineye ait taşınmazın kısmen park, kısmen yol ve kısmen ticaret alanına ayrıldığı, bu planın dayanağını oluşturan ve belediye meclisinin 17.12.2005 günlü, 2005/318 sayılı kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli nazım imar planında kısmen park, kısmen yol ve kısmen ticaret alanında kaldığı, üst ölçekli olan bu plana karşı dava açılmadığı,

dava konusu uygulama imar planından sonra uyuşmazlık konusu parselin belediye meclisinin ... günlü, ... ve 03.09.2008 günlü, 2008/584 sayılı kararları ile kabul edilen 1/1000 ölçekli uygulama imar planlarında üst ölçekli plan kullanımına uygun olarak ve dava konusu uygulama imar planı ile aynı kullanıma ayrıldığı, dava dilekçesinde evveliyatta resmi kurum alanı kullanımına ayrılan yerin plan değişikliği ile kullanım kararının değiştirildiği, ilgili idarenin görüşünün alınmadığı, yeni getirilen plan kullanım kararlarının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek görülen davanın açıldığı,

temyize konu mahkeme kararında, dava konusu plandan sonra onaylanan planlarda taşınmazın kullanım kararının değiştirilmemesi, aynı kalması, dava açılmasına neden olan plan kullanım kararı değişikliğinin giderilmemesine karşın, davacı taşınmazı yönünden daha sonra aynı ölçekte plan onaylanarak dava konusu planın yürürlükten kalktığı, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığa konu olayda, davacı taşınmazı yönünden dava konusu plan değişikliği sonucu kullanım kararının değiştirilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek dava açılmasından sonra davacı taşınmazını kapsayan alanda yeni planların onaylandığı ancak taşınmaza yeni kullanım kararı getirilmediği, dava konusu plandaki kullanım kararlarının sürdürüldüğü, başka bir anlatımla, sonradan onaylanan plan değişikliğinin taşınmaz yönünden herhangi bir değişiklik öngörmediği, dava konusu plandaki kullanım kararlarının aynı şekilde devam ettiği, bu yönüyle yürürlüğünün sona ermediği gibi dava açma nedenlerinin ortadan kalkmadığı görüldüğünden davanın konusuz kaldığından söz edilemez.

Aksine bir yaklaşım, yargılamada uyuşmazlığın özüne yönelik inceleme yapılmasından uzaklaşılması, uyuşmazlığın şekli olarak ele alınması sonucunu doğuracak, adil ve aleni olarak yargılanma hakkını öngören Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesindeki adil yargılanma ilkesiyle çelişen bir yargılamaya yol açacaktır.

Bu durumda, dava konusu planla getirilen kullanım kararlarının davacı taşınmazı yönünden devam etmesi karşısında, uyuşmazlığın esasına yönelik olarak inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken, aynı kullanım kararlarını sürdüren planların dava konusu planı yürürlükten kaldırdığı, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yolunda verilen temyize konu mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir.