KÜNYE
Danıştay 6. Daire Başkanlığı 2016/10715 E., 2020/12012 K.·T.C. Danıştay Altıncı Daire
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2020
- Esas No
- 2016/10715
- Karar No
- 2020/12012
- Temyiz eden (davacı)
- ... Valiliği
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin özeti
Mülkiyeti hazineye ait ... ili, ... ilçe, ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın parselasyona alınması yönünde yapılan başvurunun reddine yönelik belediye encümeninin ... tarih ve ... sayılı kararı ile bu kararın bildirimine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Adıyaman Belediye Başkanlığı işleminin iptali istemiyle açılan davanın reddi yolunda ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ
Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 10/07/2018 tarih ve 30474 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 101. maddesi uyarınca Hazine malları konusunda genel yetkili kuruluş Milli Emlak Genel Müdürlüğü olup anılan Genel Müdürlük aynı kararnamenin 99. maddesinde Çevre ve Şehircilik Bakanlığının hizmet birimleri arasında sayıldığından, 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 1. maddesinin 19. fıkrası uyarınca, davacı Adıyaman Defterdarlığı yerine Adıyaman Valiliğinin (Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü) davacı olarak alınması suretiyle gereği görüşüldü:
İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Danıştay 6. Daire, E. 2016/10715, K. 2020/12012, 3 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama