Danıştay 6. Daire E.2017/5864 K.2021/5469

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine göre kararın düzeltilmesi istemi yerinde görüldüğünden Dairemizin 22/11/2016 tarihli, E:2016/6447, K:2016/7573 sayılı kararı kaldırılarak işin esası incelendi:

Dava, İstanbul İli, Küçükçekmece İlçesi, Sefaköy,. Mevkii, … pafta, … parsel sayılı taşınmazın maliki olan davacı tarafından, uygulama imar planında taşınmazın yeşil alan olarak belirlendiğinden bahisle taşınmazın kamulaştırılması istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmış.

İdare Mahkemesince, imar planında yeşil alan olarak belirlenen, davacıya ait taşınmazın uzun zamandır plandaki amacına uygun olarak kullanılmadığı gibi plan değişikliğine de gidilmediği, planın yürürlüğe girmesinin üzerinden yıllar geçmesine rağmen davalı idare tarafından taşınmazın kamulaştırılmadığı anlaşıldığından; davacının mülkiyet hakkının süresi belirsiz bir zaman diliminde kısıtlandığının açık olduğu,

bu itibarla, davacının, mer'i imar planlarında yeşil alanda kalan ilgili taşınmazının kamulaştırılması yolundaki başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiş, bu karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli ve E:2016/196 K:2018/34 sayılı kararıyla, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa 6745 sayılı Kanunun 34. maddesi ile eklenen Geçici 11. Maddesi; 20/12/2018 tarihli ve E:2016/181 K:2018/111 sayılı kararı ile de Kamulaştırma Kanununun Ek 1. maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi dışındaki kısımları Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptal edilmiştir. Bu durumda dava konusu taşınmazın yeşil alan olarak planlandığından bahisle kamulaştırılması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararında hukuki isabetsizlik görülmemiştir.

İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.