KÜNYE
Danıştay 6. Daire Başkanlığı 2018/1934 E., 2021/482 K.·T.C. Danıştay Altıncı Daire
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2021
- Esas No
- 2018/1934
- Karar No
- 2021/482
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalılar)
- 1-… Büyükşehir Belediye Başkanlığı -…
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
2- … Bakanlığı - … VEKİLİ : Av. … 3- … Belediye Başkanlığı - … VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN ÖZETİ
Ankara ili, Yenimahalle ilçesi,. Mahallesi, …ada, … parsel sayılı taşınmazın imar planında "özel sağlık alanı" olarak ayrılmasına rağmen kullanım amacı doğrultusunda kamulaştırılmaması nedeniyle mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlandığından bahisle taşınmazın değerine karşılık 35.150,00-TL (ıslah edilmiş haliyle) maddi tazminatın faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılan davada,.
İdare Mahkemesince verilen … tarihli, E:…, K:… sayılı davanın reddine ilişkin kararının davalı idarelerden. Büyükşehir Belediye Başkanlığınca vekalet ücreti yönünden temyizi ve Danıştay Altıncı Dairesinin 24/10/2016 tarihli E:2016/11613, K:2016/6052 sayılı kararı ile anılan kararın vekalet ücreti yönünden bozulması üzerine bozma kararına uyularak, kararın bozulan vekalet ücretine ilişkin kısmı yönünden davalı idarelerin tamamı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yolunda.
İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Danıştay 6. Daire, E. 2018/1934, K. 2021/482, 26 Ocak 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama