KÜNYE
Danıştay 6. Daire Başkanlığı 2019/14481 E., 2021/5802 K.·T.C. Danıştay Altıncı Daire
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2021
- Esas No
- 2019/14481
- Karar No
- 2021/5802
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Belediye Başkanlığı - …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
İstemin özeti
Antalya ili, Manavgat ilçesi,. Köyü, … parsel sayılı taşınmazda ruhsatsız yapı yapıldığından bahisle 3194 sayılı İmar Kanununun 32. maddesi uyarınca davacının ruhsat alabilmesi için 30 gün süre verilmesine, verilen süre içinde ruhsat alınmadığı takdirde ilgilisince yıkılmasına,
aksi halde belediyece yıktırılmasına ve aynı Kanunun 42. maddesi uyarınca 287.225,66-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Manavgat Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açılan davada, dava konusu yıkıma ilişkin kısmı yönünden davanın reddi, para cezasının ise 17.951,60-TL'lik kısmının iptali, 269.274,06-T'lik kısmı yönünden ise davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Ondördüncü Dairesinin 03/07/2018 tarih ve E:2015/4337, K:2018/5032 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak,
yıkıma ilişkin kısmı yönünden davanın reddi, para cezasının ise 17.951,60-TL'lik kısmının iptali, 269.274,06-TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddi yolunda. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Danıştay 6. Daire, E. 2019/14481, K. 2021/5802, 20 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama