KÜNYE
Danıştay 6. Daire Başkanlığı 2019/16716 E., 2022/2295 K.·T.C. Danıştay Altıncı Daire
- Karar tarihi
- 1 Mart 2022
- Esas No
- 2019/16716
- Karar No
- 2022/2295
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalılar)
- 1- … Başkanlığı - …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
2- … Bakanlığı - …
VEKİLİ
…, I. Hukuk Müşaviri Yrd. V. (E-Tebligat)
İSTEMİN ÖZETİ
Ankara İli, Elmadağ İlçesi, …Mahallesi, …ada, … parsel sayılı taşınmazın sahibi olan davacı tarafından, kamulaştırılmaksızın el atma nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen zarara karşılık olmak üzere 50.000,00-TL tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davanın süre aşımı yönünden reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Altıncı Dairesinin 25/04/2013 tarih ve E:2011/5786, K:2013/2907 sayılı kararıyla bozulması üzerine,
bozma kararına uyulmayarak İdare Mahkemesince ısrar edilmesi sonrasında, ısrara ilişkin kararın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 29/02/2016 tarih ve E:2014/4627, K:2016/481 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak, davanın reddi yolunda. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMALARIN ÖZETİ
Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 17/2. maddesi uyarınca duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Danıştay 6. Daire, E. 2019/16716, K. 2022/2295, 1 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama