Danıştay 6. Daire E.2019/16841 K.2021/4789

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine göre kararın düzeltilmesi istemi yerinde görüldüğünden Dairemizin 19/03/2019 tarih ve E:2014/3386, K:2019/1474 sayılı kararı kaldırılarak işin esası incelendi:

Dava, Kahramanmaraş ili, Afşin İlçesi sınırları içinde bulunan Afşin-Elbistan (A) Termik Santrali işletme Müdürlüğüne ait sosyal tesislerin bulunduğu alanda parselasyon yapılmasına ilişkin … tarihli, … sayılı ve … tarihli, … sayılı Afşin Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açılmış, İdare Mahkemesince; yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi üzerine düzenlenen raporun ve dosyada bulunan bilgi ve belgelerin birlikte incelenmesinden, düzenleme ortaklık payının Kanunun öngördüğü sınırın altında olduğu, parselasyon işlemiyle oluşan imar parsellerinin tamamına yakın bir bölümünün davacıya ait parseller üzerinde oluşturulduğu,

parsellerden bir tanesinin özel şahıslar adına, bir tanesinin davacıyla ortak olarak hazine adına ve geriye kalan tüm parsellerin davacı adına tescil edildiği, aynı yerden ekonomik olarak eşdeğer imar parseli tahsis edildiği, bu nedenle parselasyon işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İşlem tarihinde yürürlükte olduğu şekliyle, 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesinin 1.fıkrasında.

“İmar hududu içinde bulunan binalı veya binasız arsa ve arazilerin malikleri veya diğer hak sahiplerinin muvafakatı aranmaksızın, birbirleri ile, yol fazlaları ile, kamu kurumlarına veya belediyelere ait bulunan yerlerle birleştirmeye, bunları yeniden imar planına uygun ada veya parsellere ayırmaya, müstakil, hisseli veya kat mülkiyeti esaslarına göre hak sahiplerine dağıtmaya ve re`sen tescil işlemlerini yaptırmaya belediyeler yetkili olduğu,

sözü edilen yerlerin belediye ve mücavir alan dışında olması halinde bu yetkilerin valilikçe kullanılır." hükmüne, 2.fıkrasında, "Belediyeler veya valiliklerce düzenlemeye tabi tutulan arazi ve arsaların dağıtımı sırasında bunların yüzölçümlerinden yeteri kadar saha, düzenleme dolayısıyla meydana gelen değer artışları karşılığında "düzenleme ortaklık payı" olarak düşülebilir.

Ancak, bu maddeye göre alınacak düzenleme ortaklık paylarının, düzenlemeye tabi tutulan arazi ve arsaların düzenlemeden önceki yüzölçümlerinin yüzde kırkını geçemez." hükmüne, 3.fıkrasında, "Düzenleme ortaklık payları, düzenlemeye tabi tutulan yerlerin ihtiyacı olan Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ilk ve ortaöğretim kurumları, yol, meydan, park, otopark, çocuk bahçesi, yeşil saha, ibadet yeri ve karakol gibi umumi hizmetlerden ve bu hizmetlerle ilgili tesislerden başka maksatlarla kullanılamaz." hükmüne, 6. fıkrasında da, "Bu fıkra hükümlerine göre herhangi bir parselden bir defadan fazla düzenleme ortaklık payı alınmaz.

Ancak bu hükmün o parselde imar planı ile yeniden bir düzenleme yapılmasına mani teşkil etmez." hükmüne yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, uyuşmazlığa konu davacıya ait taşınmazların imar planında kamu tesisi özelliği taşıyan termik santral kullanımında kaldığı ve üzerinde anılan tesisin yer aldığı, bu taşınmazların kamulaştırılma yolu ile elde edildiği, anılan taşınmazlardan düzenleme ortaklık payı alındıktan sonra yine kamu kullanımında (termik santral) kalan imar parsellerinin davacıya verildiği anlaşılmaktadır.

Termik santral alanı olarak kullanımı devam eden ve imar planında da bu işleve ayrılan uyuşmazlığa konu taşınmazın parselasyon işlemi sonucunda değerinin artması söz konusu olmadığından, taşınmazlardan düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmak suretiyle tesis edilen parselasyon işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu durumda, dava konusu edilen parselasyon işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken, davanın reddi yolunda verilen temyize konu kararda isabet bulunmamaktadır.