KÜNYE
Danıştay 6. Daire Başkanlığı 2019/17782 E., 2021/5540 K.·T.C. Danıştay Altıncı Daire
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2021
- Esas No
- 2019/17782
- Karar No
- 2021/5540
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Müdahil (davalı yanında)
- ...
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin özeti
Muğla İli, Ortaca İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazda bulunan Akaryakıt Satış ve LPG İstasyonunun ruhsat ve eklerine aykırı olduğundan bahisle, 3194 sayılı İmar Kanununun 32. maddesi uyarınca tadilat ruhsatı alınması için 30 gün süre verilmesine,
aksi takdirde yıkımına ve aynı Kanunun 42/3. maddesi uyarınca para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Ortaca Belediye Encümeni kararının ve bu kararın dayanağı 15/07/2014 tarihli tutanağın iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemlerin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Ondördüncü Dairesinin 13/09/2018 tarih ve E:2015/6651, K:2018/5316 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak, davanın reddi ...
İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMALARIN ÖZETİ
Davalı idare tarafından temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmakta iken, davalı yanında müdahil tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Danıştay 6. Daire, E. 2019/17782, K. 2021/5540, 14 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama