Danıştay 6. Daire E.2020/9284 K.2021/5727

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince; mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda hazırlanan rapor ile dosyada bulunan diğer bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, uyuşmazlık konusu taşınmazın düzenlemeye alınan kısmının uygulama imar planında “park ve yol alanı”nda kaldığı, bu nedenle parselasyon işlemi ile davacıya taşınmazının bulunduğu yerden imar tahsisi yapılması olanağının bulunmadığı,

ancak davacıya mümkün olduğunca 25 metrelik imar yoluna cepheli “turizm tesis alanı” kullanımında kalan imar adalarından birinde yer alan tek parselde imar tahsisi yapılması mümkün iken taşınmaza uzak ve iki ayrı parselde imar tahsisi yapıldığı, bu parsellerin uyuşmazlık konusu taşınmaza uzak oldukları ve anılan taşınmaz ile eş değer olmadıkları, bu durumun dağıtım ilkeleri, parselasyon teknikleri ve kamu yararına uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, uyuşmazlık konusu taşınmazın uygulama imar planında “park ve yol alanı”nda kalması ve komşu taşınmazlara bulundukları yerden imar tahsisi yapılması zorunluluğu nedeniyle uyuşmazlık konusu taşınmaza daha yakın yerden imar tahsisi yapılamadığı, parselasyon işlemi ile taşınmazına karşılık davacıya tahsis edilen imar parsellerinin taşınmaz ile gerek kullanım kararı ve gerekse konum itibariyle eş değer oldukları, parselasyon işlemi kapsamında uyuşmazlık konusu taşınmaz dışında da bulunduğu yerden imar tahsisi yapılamayan çok sayıda taşınmazın bulunduğu, parselasyon işleminin dağıtım ilkeleri ve parselasyon tekniklerine uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile temyize konu Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Serik Belediye Encümeninin ... tarihli, ... sayılı kararıyla davacının hissedarı olduğu Antalya İli, Serik İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın bulunduğu alanda yapılan parselasyon işlemi onaylanmıştır. Davacı tarafından bu işleme itiraz edilmiş, Serik Belediye Encümeninin ... tarihli, ... sayılı kararıyla davacının itirazının reddi üzerine bakılan dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

Dava konusu parselasyon işleminin onaylandığı tarihte yürürlükte olan mülga İmar Yasasının 18 inci Maddesi Uyarınca Yapılacak Arazi ve Arsa Düzenlemesi İle İlgili Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 10. maddesinde, "İmar parsellerinin oluşturulması ve dağıtımında aşağıdaki esaslar dikkate alınır: a) Düzenlemeyle oluşacak imar parsellerinin mümkün mertebe aynı yerdeki veya yakınındaki eski parsellere tahsisi sağlanır, ..."düzenlemesine yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen Yönetmelik maddesine göre parselasyon işlemi yapılırken düzenlemeye tabi tutulan taşınmazların maliklerine mümkün mertebe, yani hukuki ya da fiili bir engel söz konusu değilse bu taşınmazların bulundukları yerde veya yakınında oluşturulan imar parsellerinden imar tahsisi yapılması gerekmektedir.

Ancak uygulama imar planında, imar parseli oluşturulması mümkün olmayan kamu alanlarında kalan taşınmazların maliklerine, bu taşınmazların bulundukları yerde imar tahsisi yapılmasına olanak bulunmamaktadır. Bu durumda, kamu alanında kalan taşınmazların maliklerine parselasyon işlemi ile mümkün olduğunca taşınmazlarının yakınında oluşturulan, eşdeğer nitelikteki imar parsellerinden imar tahsisi yapılması gerekmektedir.

Bununla birlikte, her bir taşınmazın malikine öncelikle taşınmazının bulunduğu yerde oluşturulan imar parsellerinden imar tahsisi yapılması gerektiğinden imar planında kamu alanında kalması nedeniyle maliklerine başka yerden imar tahsisi yapılması gereken taşınmazlar dolayısıyla diğer taşınmazların maliklerine bu taşınmazların bulundukları yerden başka yerde oluşturulan imar parsellerinden imar tahsisi yapılması gibi bir zorunluluk bulunmamaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, uyuşmazlık konusu taşınmazın düzenlemeye alınan kısmının uygulama imar planında “park ve yol alanı”nda kaldığı, bu nedenle parselasyon işlemi ile bu taşınmaza karşılık davacıya taşınmazın bulunduğu yerden imar tahsisi yapılması olanağının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İdare Mahkemesince mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda hazırlanan raporda; parselasyon işlemi ile uyuşmazlık konusu taşınmaza karşılık davacıya mümkün olduğunca 25 metrelik imar yoluna cepheli “turizm tesis alanı” kullanımında kalan imar adalarından birinde yer alan tek parselde imar tahsisi yapılması mümkün iken taşınmaza uzak ve iki ayrı parselde imar tahsisi yapıldığı,

davacıya imar tahsisi yapılan bu imar parsellerinin uyuşmazlık konusu taşınmaza uzak oldukları ve anılan taşınmaz ile eş değer olmadıkları belirtilmiş, ancak taşınmaza karşılık imar tahsisi yapılabileceği belirtilen alanda oluşturulan imar parsellerinin altlıklarına rastlayan taşınmazların maliklerine tahsis edilip edilmedikleri, davacıya daha yakında bulunan imar parselinden veya parsellerinden imar tahsisi yapılmasının teknik olarak mümkün olup olmadığı hususunda somut bir tespite yer verilmemiştir.

Bu durumda, Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesince, bilirkişilerden ek rapor alınmak suretiyle bu hususun açıklığa kavuşturulmasından sonra davalı idarenin istinaf başvurusu hakkında yeniden bir karar verilmesi gerektiğinden istinaf başvurusunun reddi yolunda verilen temyize konu Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararında isabet bulunmamaktadır.