KÜNYE
Danıştay 6. Daire Başkanlığı 2021/10203 E., 2022/8782 K.·T.C. Danıştay Altıncı Daire
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2022
- Esas No
- 2021/10203
- Karar No
- 2022/8782
- Temyiz eden (davacılar)
- 1- … 4- …
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
2- … 5- … 3- … 6- … VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1- … Genel Müdürlüğü VEKİLİ : Av… 2- … İdaresi Başkanlığı VEKİLİ : Av. … 3- … Elektrik Dağıtım A.Ş.
İSTEMİN ÖZETİ
… İli, … İlçesi, …. Köyü, ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların elektrik nakil hattı geçirilmesi amacıyla kamulaştırmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada, davanın incelenmeksizin reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Altıncı Dairesinin 08/05/2013 tarih ve E:2012/2243, K:2013/3240 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Altıncı Dairesinin 12/04/2018 tarih ve E:2015/10423, K:2018/3356 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak davanın reddi yolunda … ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMALARIN ÖZETİ
: 1- Davalı idarelerden … Genel Müdürlüğü ile … Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından, savunma verilmemiştir. 2-Davalı idarelerden Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından, temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Danıştay 6. Daire, E. 2021/10203, K. 2022/8782, 19 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama