Danıştay 6. Daire E.2021/2 K.2022/297

İstemin özeti

Davacının hissedarı olduğu Ankara İli,. İlçesi,. Köyü,.

Mevkii, … pafta, … parsel sayılı 7.892,00 m² yüzölçümlü taşınmazı da kapsayan alanda yapılan ve mahkeme kararlarıyla iptaline karar verilen parselasyon işlemlerinden kaynaklandığı iddia edilen maddi ve manevi zararlara karşılık olmak üzere (şimdilik) 5.000,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davanın reddi yolundaki ...

İdare Mahkemesinin … tarihli, E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun 5.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminat istemine yönelik kısmının reddine, manevi tazminat isteminin geriye kalan 20.000,00 TL'sine isabet eden kısma yönelik olarak kabulüne, kararın bu kısmının kaldırılmasına ve 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine dair. Bölge İdare Mahkemesi.

İdari Dava Dairesince verilen … tarihli, E:…, K:… sayılı kararın reddedilen kısımda kalan maddi ve manevi tazminat yönlerinden temyizi üzerine 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca verilen temyiz isteminin reddine dair anılan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesinin … tarihli, E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararının, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Daireleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.