Danıştay 6. Daire E.2021/3704 K.2021/5625

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde: "Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir. Bu kararlar, dosyayla birlikte kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilir ve bu mahkemelerce yedi gün içinde tebliğe çıkarılır." kuralı yer almaktadır.

Anılan Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde: "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir:

a) Düzenleyici işlemlere karşı açılan iptal davaları.

b) Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar.

c) Belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davaları.

..." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrasında. "Temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmemiş olması halinde kararı veren; merci tarafından verilecek yedi günlük süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, ilgili merci, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir.

Temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde de kararı veren merci, temyiz isteminin reddine karar verir. İlgili merciin bu kararları ile bu maddenin 2 nci fıkrasında belirtilen temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına ilişkin kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü.

7. fıkrasında, "Temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin ödenmemiş olduğu, dilekçenin 3 üncü madde esaslarına göre düzenlenmediği, temyizin kanuni süre içinde yapılmadığı veya kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hâllerde, 2 ve 6 ncı fıkralarda sözü edilen kararlar, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca, kesin olarak verilir. " hükmü yer almıştır.

Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde ise, "Bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların bin Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz." hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden, dava konusunun, İdare Mahkemesi kararının verildiği tarih itibarı ile 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde belirlenen ve aynı Kanun'un Ek 1. maddesi uyarınca yeniden değerleme oranında artırılan miktarın üzerinde olması halinde, kararın temyiz edilebileceği anlaşılmaktadır.

Bakılan davanın, Ankara İli,. İlçesi, … ada, … parsel, … ada, … parsel ve … ada, … parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan …, … ve … numaralı inşaatlara ait hak edişlerinin onaylanması istemiyle … tarihli ve … sayılı dilekçe ile yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarihli ve … sayılı Etimesgut Belediye Başkanlığı Yapı Kontrol Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle açıldığı;

dava dilekçesi ekinde sunulan ve davalı idareye 22/03/2019 tarihli dilekçe ile başvuru yapılmadan önce davacı tarafından Çevre ve Şehircilik Bakanlığına davacı şirket tarafından sunulan dilekçenin incelenmesinden, …, … ve … numaralı inşaatlara ait hak edişlerin toplam miktarının sırasıyla 26.650,83-TL, 30.000,00-TL ve 30.350,00-TL olduğu, dolayısıyla belirtilen inşaatlara ilişkin toplam hak ediş miktarının 87.000,83-TL olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde belirlenen temyize tabi uyuşmazlık miktarı 2019 yılı için, yeniden değerleme oranının uygulanması sonucu 144.000,00-TL olduğundan, dava konusu uyuşmazlık miktarının (87.000,83-TL) ise.

İdare Mahkemesince kararın verildiği 21/11/2019 tarihi itibarıyla 2019 yılına ilişkin temyize tabi uyuşmazlık miktarı sınırı olan 144.000,00 TL'nin altında kalması sebebiyle, 46. madde uyarınca temyize tabi olmadığından; söz konusu karara karşı temyiz isteminde bulunulması hukuken mümkün olmadığı gibi, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi uyarınca temyize tabi olmayan söz konusu karar hakkında,. Bölge İdare Mahkemesi.

İdari Dava Dairesince temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiş olmasının, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi uyarınca temyiz yolu öngörülmeyen karara, kanun ile öngörülmeyen temyiz kanun yolu incelemesi yapılması hakkı kazandırmayacağı da açıktır.